De jaarlijkse zendingsdienst van de drie PKN-kerken in Nijkerkerveen trok zondag veel belangstelling. In een goedgevulde Eben-Haezerkerk nam Jeannette Vedder namens Stichting Het Nieuwe Leven de aanwezigen mee naar Oeganda. Met persoonlijke verhalen, beelden en concrete voorbeelden gaf zij een indringende update over tien jaar zendingswerk dat vanuit Nijkerkerveen wordt ondersteund.
Voor Vedder was het inmiddels vertrouwd terrein. Jaarlijks vertelt zij tijdens de gezamenlijke zendingsdienst over het werk van Stichting Het Nieuwe Leven, het gezamenlijke zendingsproject van de kerken. Dit jaar stond de bijeenkomst in het teken van “tien jaar hoop, hulp en herstel”. Wat begon met één waterput, groeide volgens Vedder uit tot een breed netwerk van hulpverlening en evangelisatie. De eerste waterput, tien jaar geleden aangelegd, functioneert nog altijd. Inmiddels zorgt ook een tweede waterpunt op zonne-energie voor schoon drinkwater voor scholen, kerken en omliggende dorpen.
Maar de ochtend draaide niet alleen om gebouwen en projecten. Juist de persoonlijke verhalen maakten indruk. Vedder vertelde hoe tijdelijke medische hulpposten in de afgelopen jaren uitgroeiden tot drie vaste kliniekjes, waar inwoners terechtkunnen voor behandeling en medicijnen. Wie kan betalen draagt bij, maar niemand wordt geweigerd. Ze vertelde over jongeren die dankzij sponsors een levensreddende hartoperatie konden ondergaan en over een weeskind dat werd geopereerd om blijvende invaliditeit te voorkomen. Ook onderwijs krijgt veel aandacht. De stichting bouwt schoolgebouwen, terwijl de lokale gemeenschap zelf verantwoordelijk blijft voor leraren en onderwijs. Vorig jaar verrezen in twee dorpen nieuwe gebouwen met klaslokalen. Inmiddels wordt gewerkt aan verdere uitbreiding, al is voor de afronding van sommige projecten nog financiering nodig.
Bijzonder onderdeel van de ochtend waren de ervaringen van leerlingen Jochem en Quinten van het Corlaer College. Zij reisden recent mee met Expeditie Oeganda en vertelden hoe de reis hun blik op het leven veranderde. De jongeren maakten van dichtbij mee hoe kleinschalige hulpacties een groot verschil kunnen maken. Zo hielpen zij mee bij de bouw van een school, waar stenen werden klaargelegd voor een gebouw dat inmiddels vrijwel voltooid is. Ook werd een woning beschikbaar gesteld aan kinderen die zonder veilig onderkomen leefden. Die praktische hulp kreeg volgens de leerlingen nog meer betekenis door de ontmoetingen met mensen. Eén van de meest indrukwekkende ervaringen was een bezoek aan een gevangenis met meer dan duizend gedetineerden. De omvang van de gevangenis en het ontbreken van zichtbare bewaking maakte indruk op de groep. Tijdens het bezoek las een voorganger uit de Bijbel en werd gebeden met de gevangenen. Volgens Jochem en Quinten was het bijzonder om te zien hoeveel moed en hoop dat gaf. “Dat was uniek om mee te maken,” vertelden zij.
Ook de hulp aan gezinnen liet diepe indruk achter. Met een groep van zestien deelnemers trokken de jongeren op boda-boda’s, lokale scootertaxi’s, een dorp in om matrassen uit te delen aan gezinnen. Elk gezin ontving één matras. Na de overhandiging werd gebeden en deelden bewoners hun persoonlijke verhalen. Juist die eenvoud maakte indruk op de leerlingen. “Voor ons lijkt een matras iets heel normaals, maar daar zag je hoeveel verschil zoiets maakt,” vertelden zij. De blijdschap en dankbaarheid van de gezinnen maakten volgens hen duidelijk hoe groot de impact van een eenvoudige gift kan zijn. Ook een bezoek aan het ziekenhuis bleef hangen. De groep splitste zich op tussen de mannen- en vrouwenafdelingen en bracht zeep, hulpgoederen en speelgoed voor kinderen mee. De omstandigheden waren confronterend. Patiënten beschikken wel over een bed, maar zijn grotendeels zelf verantwoordelijk voor eten en verzorging. Volgens de leerlingen zorgde juist die confrontatie voor perspectief. “Je beseft hoeveel wij vanzelfsprekend vinden,” klonk het tijdens de presentatie.
Voor Vedder sluiten deze ervaringen naadloos aan bij het doel van de stichting. Naast praktische hulp blijft evangelisatie een belangrijk onderdeel van het werk. Gevangenissen, ziekenhuizen en dorpen worden bezocht om niet alleen ondersteuning te bieden, maar ook hoop te delen. Daarnaast werkt Stichting Het Nieuwe Leven aan economische projecten, zoals dierenprojecten waarbij weduwen en wezen een geit ontvangen. Het eerste geboren geitje wordt vervolgens doorgegeven aan een volgende familie. Ook een zogenoemd storehouse-project, waarbij landbouwproducten worden opgeslagen en later met winst verkocht, helpt gemeenschappen om zelfstandiger te worden. Voor de komende jaren liggen de plannen al klaar: scholen afbouwen, medische zorg uitbreiden, vakonderwijs verder ontwikkelen en nieuwe projecten opzetten voor jongeren en gezinnen.
Aan het einde van haar jaarlijkse update bedankte Vedder de kerken en inwoners van Nijkerkerveen voor hun steun en betrokkenheid. In de Eben-Haezerkerk werd daarna nog even nagepraat over de verhalen uit Oeganda, verhalen die volgens haar laten zien dat hoop, hulp en herstel soms beginnen met iets ogenschijnlijk kleins, maar voor een ander van onschatbare waarde kunnen zijn.
Verslag en Foto’s: Aalt Guliker.