Soms vraag ik mij werkelijk af waar we ons in Nijkerk allemaal druk over kunnen maken. Neem dat regenboogpad bij het station. Een paar meter gekleurde bestrating is inmiddels uitgegroeid tot misschien wel het meest besproken stukje openbare ruimte van Nijkerk. Voor de derde keer besmeurd, voor de derde keer hersteld en ondertussen vliegen voor- en tegenstanders elkaar op Facebook bijkans digitaal naar de keel.
Deze week was het weer raak. Nijkerk.nieuws.nl publiceerde een interview met Cynthia uit Nijkerk en binnen de kortste keren stroomden de reacties binnen. Sommige hartverwarmend, andere kritisch en een aantal zo grof dat je je afvraagt of mensen voordat ze op ‘plaatsen’ drukken überhaupt nog even teruglezen wat ze hebben geschreven.
Laat ik duidelijk zijn: van andermans spullen blijf je af. Dus ook van een regenboogpad. Met een pot verf of andere troep je mening duidelijk maken is geen discussie voeren, maar vandalisme. Maar daarmee is voor mij de discussie niet afgelopen. Integendeel. Ik blijf mij afvragen hoeveel belastinggeld we nog in dit stukje straat gaan steken. Drie keer herstellen en misschien straks camerabewaking erbij? Hoelang gaan we daarmee door? Tot de vierde, vijfde of tiende keer? Mijn oplossing heb ik al eerder genoemd en ik blijf erbij: verplaats het regenboogpad naar de hal van het gemeentehuis aan de Van ’t Hoffstraat. Daar kan het symbool van acceptatie net zo goed zichtbaar zijn. Het gemeentehuis is openbaar en er loopt tijdens openingstijden al beveiliging rond. Sinds ooit een auto het oude gemeentehuis aan de Kolkstraat binnenreed, nemen ze dat in Nijkerk namelijk behoorlijk serieus. Twee vliegen in één klap. Geen extra camera bij het station en de beveiliger krijgt er gratis een regenboog bij.
En dan te bedenken dat er deze week nog genoeg andere zaken waren om ons druk over te maken. De boeren bijvoorbeeld. Op Prinsjesdag gingen opnieuw trekkers de weg op uit protest tegen het stikstofbeleid. Uiteindelijk reden groepen richting Den Haag. Je kunt van het boerenprotest vinden wat je wilt, maar achter die trekkers zitten gezinnen die zich grote zorgen maken over hun bedrijf en toekomst. Dat verdient wat mij betreft op zijn minst een serieus gesprek. Wie de trekker wilde ontwijken en dacht de trein te nemen, had trouwens ook pech. Door sabotage aan het spoor lag het treinverkeer in grote delen van Midden-, Oost- en Noord-Nederland plat. Ook onze regio werd geraakt. Treinen eruit, overwegen dicht en de reisplanner overbelast. Je zou bijna denken: pak de fiets. En laat dát nu precies zijn wat honderden mensen deze week deden. Tijdens de Nijkerkse Fietsvierdaagse stapten dagelijks zo’n 700 mensen op de pedalen. Zelfs de regen kreeg ze er niet onder. Burgemeester Tinet de Jonge fietste de laatste rit mee en kwam juichend over de finish. Geen boze Facebookreacties, geen verfpotten en geen blokkades. Gewoon fietsen en plezier maken. Het kan dus nog.
Mijn favoriete bericht van de week kwam overigens uit Hoevelaken. Ritha van Manen nam na maar liefst vijftig jaar afscheid van Jumbo Van Altena. Vijftig jaar bij dezelfde supermarkt! Tegenwoordig is dat bijna net zo bijzonder als een week waarin niemand het regenboogpad bekladt. Haar collega’s haalden een meterslange felroze limousine tevoorschijn voor een feestelijke rit naar Putten. En zo eindig ik deze roerige week toch met een glimlach. Terwijl Nijkerk ruziet over een regenboog, boeren met trekkers naar Den Haag rijden en de treinen stilstaan, rijdt Ritha na vijftig jaar trouwe dienst gewoon in een knalroze limousine de Westerdorpsstraat uit. Misschien moeten we het allemaal iets minder ingewikkeld maken. Laat iedereen zijn wie hij wil zijn, blijf met je handen van andermans spullen af, luister ook eens naar iemand met een andere mening en denk bij het uitgeven van gemeenschapsgeld af en toe alsof het uit je eigen portemonnee komt. En dat regenboogpad? Wat mij betreft krijgt het een enkele reis Van ’t Hoffstraat. Daar is in ieder geval al bewaking. Tot volgende week.
Aalt.