Een warm bad, dat is Huize Sint Jozef voor de twee door de wol geverfde medewerkers van het woonzorgcentrum, Linda Brons (59) en Ineke Meinen (61). De vrouwen zijn allebei op hun zeventiende begonnen met werken in de zorg en gaan nog altijd dagelijks met veel plezier naar hun werk. Het zorgen voor anderen is voor beiden een tweede natuur, een andere carrière hebben ze nooit overwogen. Meinen steekt van wal: ,,Ik heb drie zussen en we werken allemaal in de zorg.
Mijn moeder was vrijwilliger in een verzorgingstehuis. Het zit er gewoon in. Mooier werk kan ik me niet bedenken. Haar collega Brons dacht in eerste instantie wel aan een andere vorm van zorg. ,,Ik wilde eigenlijk in de kraamzorg gaan werken, maar ik was te jong om die opleiding te mogen starten, dus ben ik in de ouderenzorg terechtgekomen. Ik ben in 1976 bij Sint Jozef begonnen en heb in het begin alleen een korte periode in de gehandicaptenzorg stage gelopen. Dat vond ik zo zwaar, dat ik heb gevraagd of ik terug mocht komen bij Sint Jozef en gelukkig mocht dat.’’
Het toverwoord voor de vrouwen is ‘sfeer’. ,,De sfeer heeft me vanaf het begin gegrepen’’, vertelt Brons, rondkijkend door de eetzaal op de begane grond. Er is sinds het einde van de jaren ‘70 veel veranderd aan de Huserstraat. ,,Destijds kwamen mensen hier gewoon op de fiets aan om van hun oude dag te genieten. De bewoners waren nog veel zelfstandiger en wij waren er vooral voor de alledaagse hulp. We gingen met de bewoners naar de markt. Toen was geluk nog heel gewoon’’, mijmert Brons met een lach. Meinen vult aan: ,,Nu is de zorg veel intensiever. De zorgzwaarte om hier te mogen wonen, is een stuk hoger geworden.’’
Lees de rest van het artikel op Stadnijkerk.nl
Foto Paul Nolens