Het geluidsonderzoek in de wijk Corlaer is afgerond. Na een periode van stilte werd op 15 mei jl. medegedeeld dat het College een besluit heeft genomen over “het vervolg”. Uiteraard dient nog voldaan te worden aan de vereisten van “burgerparticipatie”, en op 20 mei om 16:45 uur in de Schakel wordt toelichting gegeven op het onderzoek en het kennelijk reeds genomen besluit. Er is een krap uurtje ingepland, met soep en broodjes. Bijeenkomsten als deze zijn er eerder geweest en laten zich kenmerken door een standaard monoloog. Zou dat deze keer anders zijn? Het staat vast dat de geluidsproblematiek is ontstaan na de verwijdering van de Noordelijke Wal. De Raad heeft, naast berekeningen, meer diepgang verzocht door het toevoegen van metingen en ervaringen (amendement). De belangrijkste conclusies zijn reeds gedeeld met de bewoners. Er is sprake van een overschrijding van de wettelijke normen en met overtuigende cijfers is aangetoond dat het leefklimaat van de bewoners tot gezondheidsklachten leidt.
De toenemende geluidsoverlast in deze wijk is reeds lange tijd een bekend probleem. Sinds 2012 hebben bewoners de problematiek bij het College aangekaart. De eerste jaren reageerde het College echter met bagatellisering. Met de oprichting van de Stichting Leefbaar en Duurzaam Nijkerk nam de vorige Wethouder, Harke Dijkstra, de klachten serieus. Hij initieerde burgerparticipatie en legde de basis voor overleg met bewoners, een positieve ontwikkeling. Je kon het echt oneens zijn met Dijkstra, maar het belang van de bewoners blijf voor hem voorop staan, alsook de zoektocht naar oplossingen.
Deze inspanningen werden echter niet gewaardeerd op z’n waarde door zijn opvolger, de huidige Wethouder Rene Windhouwer. Deze nam nota bene meer dan 1,5 jaar de tijd om zich “te verdiepen in de problematiek” hetgeen resulteerde in ontmanteling van het door zijn voorganger opgezette overleg in “aparte onderdelen”. Hoewel dit de efficiëntie zou moeten bevorderen, volgens de Wethouder, resulteerde dit in werkelijkheid in een wirwar aan communicatie, diverse klankbordgroepen en de inhuur van diverse experts, met aanzienlijke kosten tot gevolg. Het College werd vervolgens geïnstrueerd om de Stichting de kop in te drukken en het verenigd belang structureel tegen te werken. Na publieke verontwaardiging greep de Raad in en bood de Wethouder zijn excuses aan, met de verklaring dat dit niet zijn intentie was geweest.
Vervolgens werd een nieuw “plan van aanpak geluidproblematiek” opgesteld en wederom een reeks bureaus en experts ingehuurd. De Wethouder lijkt zich ervan bewust dat overleg met bewoners, al dan niet opgedragen door de Raad, noodzakelijk is. Ook de onderlinge verdeeldheid tussen de ambtenaren verdient volgens hem aandacht. Het gerenommeerde bureau Twijnstra en Gudde werd ingeschakeld en kreeg letterlijk de volgende opdracht voorgelegd: (citaat:) “Kun u ons helpen om weer in een constructievere samenwerking te komen met de bewoners in de wijk Corlaer? Kun u ons helpen om de onderlinge samenwerking (ambtelijk, bestuurlijk en politiek) te versterken rond dit dossier? Kunt u de klankbordgroep Geluid Corlaer voorzitten?”
In samenwerking met de betrokken Gemeentelijke projectleiders, concludeert Twijnstra & Gudde dat er wel degelijk sprake is van geluidsoverlast en presenteren diverse oplossingen. De Raad stelt echter vast dat er onvoldoende onderzoek is verricht naar de beleving van de geluidservaring en verzoekt tevens om geluidsmetingen. Een nieuw geluidsbureau wint al snel het vertrouwen van de bewoners, mede dankzij een overtuigende presentatie waarin de oplossing als “eenvoudig” werd gepresenteerd. De directeur van het bureau verklaarde: “Het probleem zit ‘m in het gat, die moet dicht.” Ook de Stichting gaf haar vertrouwen aan het bureau, een beslissing die achteraf naïef bleek. Het bureau concludeert na onderzoek, dat er in wettelijke zin, geen of nauwelijks sprake is van geluidsoverlast, maar wel van meer dan 90% ervaren geluidsoverlast, zelfs resulterend in gezondheidsklachten. Dit impliceert dat er weliswaar maatregelen kunnen worden genomen tegen de geluidsoverlast, maar dat dit wettelijk niet verplicht is. Het dichten van het gat wordt niet langer als oorzaak van de geluidsoverlast beschouwd, en geluidsoverlast wordt gepresenteerd als een onvermijdelijk aspect van het leven. Dit roept echter vragen op over het leefklimaat en de opdracht van de Raad om de geluidervaring te onderzoeken. De resultaten zijn duidelijk.
De cruciale vraag blijft: wat heeft het College besloten? Op dit moment lijkt haar enige zorg betrekking te hebben op een mogelijke “precedent” werking, bij het realiseren van beschermende maatregelen. Onderbouwing daartoe ontbreekt. Niet verwonderlijk aangezien er geen vergelijkbare situatie, binnen de Gemeente, bestaat waarin initiële bescherming is verleend en vervolgens is ingetrokken. De vraag rijst: wat de Raad zal ondernemen, nu ze de gevraagde diepgang heeft verkregen? Wij hopen uiteraard dat de bewoners na 13 jaar van strijd eindelijk bescherming zullen verkrijgen. Terwijl het College geluidsbeschermingen elders in de Gemeente schijnbaar willekeurig plaatst, lijkt dit voor Corlaer niet van toepassing te zijn.
Het college geeft aan op basis van het onderzoek reeds een besluit te hebben genomen. Het volledige geluidsdossier toont aan dat de besluiten en stappen die in dit dossier door het College zijn genomen, nimmer het belang van de bewoners hebben gediend. Het is met dank aan de Raad dat er tenminste meer onderzoek naar ervaring en metingen is gedaan, anders was het dossier vast al gesloten. Er bestaat dan ook grote vrees onder de bewoners, dat, ondanks de ervaren geluidsoverlast en gezondheidsklachten, er wederom zal worden gekozen voor het bagatelliseren van de problemen, het verschuilen achter juridische details en het leefklimaat als onbelangrijk te bestempelen. Wij hopen dat dit niet de uiteindelijke conclusie zal zijn en dat het College de Raad correct zal informeren en het traject ter bescherming van de bewoners, al dan niet door het nieuwe College, zal worden voortgezet.
Stichting Leefbaar en Duurzaam Nijkerk
Didier
Shailen