Ingezonden:

Ik denk dat je beter een ontevreden supporter kan zijn dan een echt bezorgde supporter, dat is misschien wel het moment dat de spreekwoordelijke kat de rare sprongen gaat maken. “Schaam je kapot” klonk het afgelopen zaterdag vanaf een door Sparta publiek overgenomen balkon in een herfstachtig Purmerend. En ja, daar was zeker de tweede helft wat voor te zeggen. “Schaam je kapot”, ja, dat mag misschien ook wel gezegd worden tegen een klein gedeelte van de meegereisde supporters. Teleurstelling mag geen overhand nemen op de emoties die langs een veld opbouwen. De verwensingen, beledigingen en schreeuwpartijen die richting de bank zijn geslingerd zijn ook iets waar een echte Spartaan zich van mag distantiëren in mijn ogen.

Over deze paragraaf zal waarschijnlijk veel commentaar zijn, maar ik heb nog nooit iemand beter zien gaan presteren wanneer ik hem 45 minuten belachelijk heb gemaakt, op de persoon heb beledigd en bij de enkels heb afgezaagd. Wel heb ik in bijna 20 jaar supporter zijn bij Sparta teams het om zien draaien door de fanatiek beleving vanaf de kant in de positieve zin van het woord. Maar terug naar het schaam je kapot, gevoed door grote onzekerheid en bezorgdheid vanuit de Sparta supporter, tijdens de reizen dwars door het land en de zaterdagmiddagen in Nijkerk spreek je veel medesupporters. En vanaf de eerste speelronde proef je bij iedereen zorgen. En die blijken tot op heden terecht, kijkend naar de selectie heb je misschien wel de beste selectie van beiden 3de divisies, grote namen, profhistorie en mooie voetballers.

Maar daar zit misschien wel het pijnpunt en de ontevredenheid van de supporters, afscheid nemen van mannen met gif en veel (op papier) kwalitatief goede individuen binnen halen. Het interview met Roy Bakkenes (nu Scherpenzeel) sprak in mijn ogen het boekdeel dat het Sparta hoofdstuk van de eerste periode deed sluiten. De absolute wil om Spartaan te zijn, mes tussen de tanden en opoffering voor het team is iets wat menig supporter momenteel mist. Goals tegen in de laatste minuut, letterlijk het pootje intrekken in een verdedigende situatie en de totale ineenstorting afgelopen zaterdag na de 1-0 van Purmerend maakt menig supporter moedeloos en bovenal gefrustreerd. Meer dan 200 man die zijn/haar zaterdagmiddag opoffert voor een reis van ruim een uur heen en terug ziet zijn of haar inzet voor de club niet terug op het veld. En dat frustreert.

Maar hoe verder?

Hoe verder begint hierin misschien wel naast het veld! Zaterdag komt Hoogeveen op bezoek, we gaan massaal naar Hoek ondanks dat er eerst geen bus beschikbaar was. Eigen initiatieven worden opgezet hiervoor om toch onze club te ondersteunen. Dit is wat wij als supporters kunnen doen. 100% blijven geven en de Spartanen het bekende steuntje in de rug geven, en dat kunnen wij. Waar je ook komt, het Sparta publiek is geroemd en gevreesd om zijn fanatisme en betrokkenheid. Hoe verder op het veld? Selectie en staf kijk omhoog, kijk naar het altijd volle balkon, de staantribune die vol staat in zon, sneeuw en regen én luister naar het geschreeuw uit de kelen van vele Spartanen. Spartanen geef je beleving, Spartanen geef deze beleving terug aan de Spartanen.

Overal waar Sparta heen gaat, gaan wij achter ze aan. Wij zullen je altijd blijven steunen, we laten je nooit meer gaan.

 

Groet,

Horst.

Foto Aalt Guliker