Ellen van Veldhuisen doet voor de eerste keer mee met Kunstroute Hoevelaken. Ze vindt dat ze geen echte kunstenaar is omdat er geen diepere betekenis achter haar glazen sieraden en objecten zit. Maar kunstzinnig zijn haar creaties zeker.

Ellen van Veldhuisen (1961) is geboren en getogen in Nijkerk. Ze is getrouwd met een Niekarker en heeft drie kinderen die inmiddels groot en het huis uit zijn. Ze heeft een eigen glasatelier ‘Helder als Glas’. Ellen vertelt hoe haar belangstelling voor glas ontstond. “Ik was altijd al graag creatief bezig en met van alles aan het prutsen en rommelen. Bij Kreativiteitscentrum De Brink volgde ik een cursus pottenbakken. Ik kocht een draaischijf en heb daar menig object op gemaakt. Ik kreeg echter last van artrose en verloor daardoor kracht in mijn vingertoppen. Dat hinderde mij bij het centreren van de klei. Ik was sowieso al een beetje uitgekeken op pottenbakken en ging op zoek naar iets anders. Dat werd een cursus glasfusing, ook weer bij De Brink.”

Glasfusing is een techniek waarbij stukken glas van verschillende kleuren worden samengevoegd door ze gedeeltelijk of geheel te versmelten. “Ik vond dat zó leuk, dat ik direct een glasoven heb aangeschaft. Met een boek erbij ben ik gaan experimenteren. Ik maakte wanddecoraties, schalen, vazen … Je kunt het zo gek niet bedenken. Na een paar jaar ben ik ook met een brander gaan werken. In eerste instantie leek mij dat gepriegel met de brander niet zo leuk, maar tijdens een workshop werd ik enthousiast. Ik heb eindeloos geoefend en geëxperimenteerd. Ik heb nog een aantal workshops gevolgd om nieuwe technieken aan te leren.”

Ellen besloot te stoppen met het vervaardigen van grote werken en heeft haar glasoven inmiddels van de hand gedaan. Ze maakt nu kleurrijke sieraden in alle denkbare vormen, gedenkbolletjes en kleine voorwerpen als vaasjes, flesjes en dieren.

Glas is breekbaar. Toch zijn de meeste glassieraden niet erg kwetsbaar tenzij ze ergens hard tegenaan stoten. Bloemencolliers en hangers in bloemvorm zijn wel kwetsbaar. Bij het dragen gebeurt er niet veel mee; voorzichtigheid is vooral geboden bij het om- en afdoen. Ellen: “Een klant die een bloemencollier bij mij had gekocht, kreeg haar kleindochter op bezoek. Het meisje heeft met de ketting gespeeld en enkele blaadjes ‘geplukt’. Gelukkig laat glas zich makkelijk lijmen, dus ik heb het kunnen repareren.

“Ik maak sieraden en kleine objecten met behulp van een brander. In de vlam worden staafjes glas gesmolten en het gesmolten glas wordt rechtstreeks bewerkt tot bijvoorbeeld kralen, bloemetjes of beestjes. Ook glasblazen doe ik graag. Ik blaas bolletjes, kleine flesjes, holle kralen en in de toekomst vast ook nog andere dingen.”

Op verzoek maakt Ellen creaties met daarin de as of haren van een overledene. Ze gebruikt daarvoor een holle metalen staaf (de blaasmandrel). Ze verhit een glasstaaf waardoor het glas smelt en op de mandrel druppelt. Tijdens dit proces draait ze de mandrel rond totdat er een bolletje ontstaat. En dan is het blazen geblazen! Nadat het glas is afgekoeld, kan Ellen het bolletje van de mandrel halen. Door het ontstane gaatje brengt ze de haren of as in het bolletje. Het gaatje wordt afgelijmd met een metalen kapje en zo ontstaat een dierbaar kleinood.

“Ik ben benieuwd naar de reacties van de bezoekers aan Kunstroute Hoevelaken op mijn werk”, zegt Ellen.

Tijdens Kunstroute Hoevelaken op 29 en 30 september zijn de werken van Ellen van Veldhuisen te zien in Grandcafé De Haen, De Brink 10A in Hoevelaken. Ellen is bereikbaar via tel. 06-13537569 en ellenvanveldhuisen@kpnmail.nl. Website: www.helderalsglas.nl.

 

Bron: Nijkerk Nu. Interview en foto: Yvonne Krol