Bron: Nijkerk Nu
Mijn vorige column ‘Blauwe held Donny’ heeft nogal wat stof doen opwaaien. De meeste reacties waren positief, zoals die van Miranda: ‘Een journalist van het AD schrijft een humoristisch stukje over ’t Veen en dat daar dan serieus op wordt ingegaan door Veenders en er zelfs boos over worden, begrijp ik echt niet.’ En Martine was een beetje boos: ‘Ik vind het jammer dat mensen zich op zo’n manier uiten. Hoe ‘grappig’ geschreven dan ook. Mijn opa’s en oma’s zouden zich omdraaien in hun graf.’ En ze heeft een verzoekje voor mij: ‘Zou je een column willen schrijven over de fascinatie voor vliegende objecten? Denk dat ik dat meer kan waarderen…’
Ik beantwoord haar dat ik sinds 1972 in Hoevelaken woon en nooit een vliegend object heb gezien, ‘of bedoel je soms Gerard van den Tweel vliegend naar de Caraïben?’ Ze kan er wel om lachen en nee dat bedoelt ze niet. ‘Denk aan (trauma)helikopters, luchtballonnen en alles wat Nijkerkers voorbij zien vliegen, want we zien ze namelijk echt vliegen…’ Als iemand mij aardig iets vraagt probeer ik altijd netjes te antwoorden en ik word op mijn wenken bediend. In Hoevelaken vliegen die dag vier politiemotoren en een arrestantenwagen met loeiende sirenes over de Westerdorpsstraat en de koster van de Dorpskerk heeft het gefilmd en op Facebook gezet. Er volgen zo’n 60 reacties, iedereen is nieuwsgierig wie daarin hebben gezeten, van de Koningin tot Chantal Janzen wordt er geopperd. Uiteindelijk geeft Gert het verlossende antwoord, het blijkt wijkagent Theo Reuvers zijn laatste werkdag, na 44 dienstjaren, in Amersfoort te zijn en hij is in Hoevelaken met ’toeters en bellen’ van huis opgehaald. Wat een spanning…
De volgende dag is het weer raak, er hangt een penetrante mestlucht boven ’t Veen en Corlaer. De beschuldigende vingertjes worden direct naar Van de Bor Pluimveeslachterij gewezen, maar de laatste maanden ruik ik daar nooit meer wat. De dader blijkt een boer te zijn die oude mest over het land had gestrooid, met als gevolg een stevig ammoniaklucht. De mest werd daarop ondergeploegd, wel hadden twee leerlingen van het Corlaer College last van brandende ogen.
En afgelopen zaterdag vloog er het een en ander over in de voormalige Zuiderzeestad Nijkerk. Ik bedoel het stoom van 40 sleepboten, de rook van paling/zalmrokers, de noten van acht Shantykoren. Ik heb wel wat met de zeevaart, mijn opa was werktuigkundige op een scheepswerf, mijn oom was kapitein/eigenaar van een coaster en mijn zoon is eerste machinist op de grote vaart. Ook loop ik liever in een havenstad dan op de Veluwe. Dus Margreet en ik trokken zaterdag naar Niekark. Wat een prachtig gezicht was dat, die sleepboten in het zonnetje en al die activiteiten er omheen. Was echt genieten en met ons deden dat heel veel anderen. Tip voor de organisatie: concentreer je nog meer op de scheepsvaart, die boekenkramen, kantklossen en rietvlechten horen bij een ander evenement.
Tevreden zo Martine?
Stuur gerust uw verzoek voor een column in, u vraagt en kapitein Iglo schrijft.
Foto Fabian Boot