Waar zijn de schaatsmedailles van Erno van Markus (81) gebleven? Sinds eind februari is hij zijn blauwe doosje met een in karton geprint Elfstedenkruis kwijt. Hij vermoedt dat het door iemand gevonden of ontvreemd is. ,,Ik heb er slapeloze nachten van. Op deze manier wil ik een oproep doen om het doosje terug te krijgen. Ik kan me voorstellen dat de persoon die het heeft ook met wroeging zit.”
,,Schaatsen was mijn leven”, vertelt Van Markus. Veertig jaar heeft hij zich ingezet voor de sport. Als 13-jarig jongetje was hij voor het eerst op het ijs te vinden, later zette hij zich in voor het jeugdschaatsen bij IJsclub Haarlem. In totaal heeft hij op de schaats acht keer de Elfstedentocht gereden: drie keer (1985, 1986 en 1997) deed hij officieel op schaatsen mee en vijf keer heeft hij de tocht ‘wild geschaatst’.
WILDE TOCHTEN ,,De eerste keer dat ik officieel meedeed was heel spannend, maar ik had gelukkig al wel de ervaring van het wildrijden. Nu moest je alles individueel zelf opknappen. Niemand die zich om je bekommerde als je pech kreeg of in het donker in een scheur lelijk kwam te vallen. Opstaan en tijd om je wonden te likken gunde je jezelf niet, je moest door. Er was maar één einddoel: Leeuwarden. Meer spannend waren de ‘wilde’ tochten. Samen met een groep schaatsten we de tocht. We wisten niet of het ijs overal even goed was. De vraag was dan ook: wie gaat er aan kop? Als niet goed geoefende zwemmer waagde ik dat niet ,” lacht Van Markus. ,,Wel kan ik vertellen dat ik in die veertig jaar nooit kopje onder ben gegaan.”
Lees de rest van het artikel op Stadnijkerk.nl
Foto: Marit Bos