Als Dorpsmeisje uit het mooie Nijkerkerveen
Gaat er niets boven een dauwdruppel
dat een grassprietje laat buigen
als ik langs loop
Een knotwilg staat statig langs een sloot
de schoonheid van het moment
ontneemt me mijn adem
In de berm bloeien de prachtigste bloemen
het genieten van het aanzicht
laat mijn ogen stralen
Een kerkklok in de verte
galmt rust over het geheel
en maakt het plaatje compleet
De geur van de natuur
die ik opsnuif
laat me voelen dat ik ben
Het gevoel van thuis
ingegeven door alles om me heen
alles wat is en niet is
Mijn thuis
waar ik ook ben
het is en blijft Nijkerkerveen
©HetDorpsmeisje / Marja Willems