Bron en Foto: Nijkerk Nu – Yvonne Krol
De kleurrijke wandkleden die Lydi Ubbels (Medemblik, 1939) maakt, staan dicht bij haar. Zij verwerkt persoonlijke ervaringen in haar creaties. De werken zijn op 29 en 30 september te bewonderen tijdens Kunstroute Hoevelaken op het adres Oosterdorpsstraat 2.

Lydi volgde haar opleiding aan de Nieuwe Academie in Utrecht en nam teken- en schilderlessen bij de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. In de tachtiger jaren waren grove wandkleden in zwang. Ze werden gemaakt van touw, sisal en met de hand gesponnen wol. Lydi woonde destijds in Schoonhoven. Via de percentageregeling voor kunstwerken kreeg zij opdracht om een wandobject voor de bibliotheek aldaar te maken. Die regeling houdt in, dat 1% van de (ver)bouwkosten van openbare gemeentelijke gebouwen mag worden besteed aan kunstwerken ter verfraaiing van de betreffende gebouwen en de directe omgeving. Samen met lezers van de bibliotheek maakte Lydi een groot kleed dat een boek verbeeldde, vastgehouden door vlinders. Het kleed had uitsparingen zodat je er doorheen kon kijken. Kijkend naar dit kleed kon je je gedachten laten vervlieden. 

“Het was de aanzet om verder te gaan op dit pad” zegt Lydi. “Ik wilde ruimtelijk en monumentaal werk maken. Ik volgde lessen bij de bekende textielkunstenaar Paula Dietz in Den Haag. Dietz heeft verschillende leerboeken geschreven over de (gobelin)weefkunst. Bij mijn eerste wandkleden draaide het om het materiaal dat ik gebruikte, maar bij gobelin weven gaat het om gevoelens. Mijn creaties maakte ik op een speciaal Frans weefgetouw, de basse-lisse. Hiermee kon ik het vissersgaren goed spannen, iets dat op een gewoon weefgetouw niet lukt. Als je de draden niet strak spant, gaat het kleed trekken. Ik krijg regelmatig complimentjes dat mijn werken zo mooi recht blijven. Ik gebruik wol dat zo dun is als naaigaren. Daarmee meng ik kleuren zoals een schilder kleuren mengt op zijn palet.”

Lydi creëert haar eigen motieven. Haar inspiratie haalt ze uit de vreemdste bronnen. “Ik had net een groot wit vel papier op de tafel gelegd om een nieuw ontwerp te maken. Ik hoorde de vuilniswagen aankomen en wilde nog snel een bosje verlepte tulpen weggooien. Ik keek naar de tulpen en zag hun vergankelijke schoonheid. Ik rangschikte ze op het witte papier en er ontstond een prachtig beeld. In die tijd had het TextielMuseum Tilburg een tapisserie- en damastweverij. Ik heb verschillende ontwerpen aan dit museum geschonken. Als tegenprestatie kreeg ik een wandkleed met mijn tulpendecoratie cadeau. Dit kleed is mij dierbaar en ik zal het niet verkopen.”

“Enkele jaren terug had ik nog een atelier in Amersfoort waar een groot weefgetouw stond. Op mijn huidige locatie heb ik daar de ruimte niet voor, dus maak ik nu alleen nog kleiner werk. Soms maak ik een serie van vier werken, bijvoorbeeld van de seizoenen. Als mensen belangstelling hebben voor één of twee werken uit die serie, doe ik niet moeilijk. Ik heb liever dat mensen plezier hebben aan mijn werk dan dat de serie intact blijft.”

De kleinere werken zijn voor Lydi beter behapbaar. Ze laat tegenwoordig perspex lijsten maken met boven en onder uitsparingen, zodat ze de gobelins kan bevestigen. De belangstelling voor tapisserie neemt weer toe.

Lydi Ubbels is bereikbaar per e-mail b.ubbels@casema.nl , website  members.casema.nl/b.ubbels/