Als iets het jaar 2019 typeert is het wel de actiebereidheid van mensen. Het begon al eerder met de leerkrachten, die in 2018 al meerdere keren een dag hun werk neerlegden voor minder werkdruk en een eerlijker salaris. In een ideale wereld volgen we het (goede) voorbeeld van onze leerkrachten. En zo geschiedde. Scholieren die – geïnspireerd door het Zweedse meisje met de boze blik – ageerden  tegen de lapzwanzigheid van machthebbers die de toekomst voor hen en volgende generaties verkwanselen door niet genoeg te doen aan klimaatbeleid.

Boeren die hun tractoren naar Den Haag navigeerden voor meer sympathie en minder verstikkende regels over stikstofverbindingen. Bouwers die hun eigen barricade bouwden en zelfs verplegend personeel dat hun harten een dag minder hard voor de zorg van hun ingeplande patiënten liet kloppen en iets meer voor hun broodnodige zelf. En dan waren er nog werknemers van diverse bedrijven die schouder aan schouder streden tegen aangekondigde grootscheepse reorganisaties of vastgelopen cao-onderhandelingen. Kortom, staken was dit jaar hot and happening en vakbondsorganisaties vierden hoogtijdagen.  

In deze mijmerdagen voor kerst vraag ik me af waar ik sta als het gaat om actiebereidheid. Wat moet er gebeuren voor ik driftig spandoeken ga schilderen en mijn auto naar Den Haag stuur om van me te laten horen? Ik kan niet zo snel iets bedenken. Ik heb het goed. Wij hebben het goed. En toch bewonder ik de strijdlust van mensen, met name in het publieke domein. Voor de leerkrachten wil ik graag actievoeren, omdat ik dagelijks zie hoe waardevol zij zijn in de ontwikkeling van onze kinderen. Staak nog maar eens een dag. En ga dan niet staan blauwbekken op het Malieveld, maar neem tijd voor jezelf. Dan doen wij dat thuis ook met onze kinderen. Spontaan extra qualitytime; een cadeautje. Voor de boeren wil ik ook best iets doen, want ik weet heus wel dat we dankzij hen niet verhongeren. Maar dan wel gericht op het samen zoeken naar oplossingen voor de toekomst van onze planeet. Reken maar eerlijke prijzen als je een (betere) manier weet om de aarde wat lucht te geven en liever te zijn voor dieren. Ik ben bereid die prijs te betalen. En als minder vraag jou helpt te komen tot minder aanbod, introduceer ik in 2020 op z’n minst één vlees- en visloze dag per week in ons gezin. Actiebereidheid zit ‘m niet altijd in de gang naar Den Haag, we kunnen het ook laten zien in kleine acties die het begin kunnen zijn van een beweging naar een betere wereld.

Nelleke den Besten – De Stad Nijkerk