In Nijkerk wordt binnenkort het IJslandse model toegepast om het drugsprobleem op te lossen. Ook worden sporadische fysieke drugstesten in het openbare leven toegepast en gaat de politie meer gebruik maken van netwerken en contacten met lokale mensen. De basis onder het IJslandse preventiemodel is de uitvoerige en regelmatige monitoring van preventieve en risico vergrotende factoren die een rol spelen bij middelengebruik. Met de informatie die dit oplevert, krijgen de beleidsmakers jaarlijks handvatten om aan de juiste knoppen te draaien. Daarmee kunnen ze gericht risico’s terugdringen, zoals verveling en laat buiten op straat rondhangen én preventieve factoren juist te versterken, zoals een goede ouder-kind relatie en gestructureerde vrijetijdsbesteding. De aanpak is een vorm van community-based werken waarbij er sprake is van een constante kennisuitwisseling tussen wetenschappers, beleidsmakers en professionals uit de praktijk. In IJsland heeft dit ervoor gezorgd dat het land van het grootste drugsgebruik terugging naar het land met het minste drugsgebruik. ‘We zijn er nog lang niet,’ aldus Harry Wilbrink van de politie, maar ‘drugsgebruik wordt wel steeds meer als ingang gebruikt om een groot probleem aan te geven.’ Dat taboe wordt derhalve steeds meer doorbroken.
Kees van den Heuvel