“Heb je voor vanmiddag nog verrassingen in petto, Harry”? “Welke verrassing denk je aan”? “Misschien de uitslag om half vijf”. “Die is voor mij geen verrassing”.
Het is zaterdagmiddag rond vijf uur en de eindstand, 2-1 voor Hoevelaken tegen koploper Batavia ’90, staat nog op het scorebord. Harry Oussoren, hoofdtrainer van sc Hoevelaken, erkent dat hij een beetje gebluft heeft met zijn uitspraak van voor de wedstrijd. Zijn trots is er niet minder om, want hij krijgt zijn brede grijns, van oor tot oor, niet van zijn gezicht. Hoevelaken heeft drie belangrijke punten aan het conto toegevoegd, kan bij de herstart van de competitie nog verder omhoog kijken en heeft een flink portie zelfvertrouwen opgedaan. Daarbij, een gestolen overwinning is het niet, want na afloop van de wedstrijd zijn de meningen gelijk gestemd. De grote delegatie van Batavia ’90, die in de bestuurskamer nog even na borrelt, is het unaniem met elkaar eens. “Wanneer je zo voetbalt, dan verdien je het niet om te winnen”. Sterker nog: “Wanneer je dit laat zien, dan verdien je het niet om koploper te zijn”.
De analyse van de bewindsmannen uit Lelystad zijn ook haarscherp. “Wij kunnen goed voetballen, maar wanneer we een ploeg tegenover ons krijgen die er fysiek scherp tegenaan gaat, dan hebben wij het heel moeilijk”.
Batavia begon goed op de Hoevelakense kunstgrasmat, waarnaar vanwege de gesteldheid van het natuurgras was uitgeweken. Met snel combinatievoetbal werd Hoevelaken direct onder druk gezet en werden de nodige speldenprikken uitgedeeld. Het duurde dan ook bijna een kwartier, voordat Hoevelaken een keer echt serieus een stuk kon oprukken richten het doel van de tegenstander, maar toen was het ook wel direct raak. Hoevelaken versierde een hoekschop, waarmee Simon de Boer zich mocht belasten. De bal werd enigszins weggewerkt, maar kwam opnieuw voor de voeten van de centrale verdediger, die nog steeds aan de linker kant geposteerd stond. Met zijn rechtervoet draaide hij de bal hoog richting doel, alle verdedigers en de doelman kansloos achterlatend. De treffer werd luide bejubeld, zowel vanwege de schoonheid als vanwege het belang ervan.
Na deze openingstreffer kreeg Hoevelaken wat spaarzame mogelijkheden om de score uit te bouwen, maar het voornaamste gevaar kwam toch van de behendige voetballers uit Lelystad. Hoevelaken zat echter steeds kort op man en bal en dat voorkwam voor een belangrijk deel de mogelijkheid voor Batavia, om combinerend te voetballen en gevaarlijk te counteren. Langzaam maar zeker kreeg Hoevelaken steeds meer grip op de wedstrijd, begonnen de spelers van Batavia meer op elkaar te mopperen en leek er voor de gastheren geen vuiltje aan de lucht. Echter, juist op dat moment kwam de domper, omdat de gasten twee minuten voor het rustsignaal plotsklaps op gelijke hoogte kwamen. Ook deze treffer viel uit een hoekschop, waarbij de bal niet voldoende kon worden weggewerkt en vanaf een meter of twaalf met een halve omhaal in het touwen werd gewerkt.
In de tweede doorgang ging de wedstrijd redelijk gelijk tegen elkaar op. Zowel Hoevelaken als Batavia ’90 deden pogingen de aanval te zoeken, wat hier en daar wel tot gevaar, maar niet tot treffers leidde. Halverwege de tweede helft was de conclusie dan ook gerechtvaardigd, dat de 1-1 stand op dat moment de juiste afspiegeling van de wedstrijd was. Totdat het laatste kwart van de wedstrijd inging. Hoevelaken bleef de kracht houden om het Batavia in balbezit erg lastig te maken en dat leidde tot steeds meer gevaarlijke situaties in het strafschopgebied van de polderbewoners. Een Hoevelakense treffer leek in de lucht te hangen, maar na een machtig schot van Randy Gerritsen strandde de bal op de vuisten van de doelman en na een vlijmscherpe voorzet van Patrick Kloppenburg hadden de voorwaartsen spijt, dat ze ’s ochtends hun teennagels hadden geknipt. Hoe dan ook, Hoevelaken was de bovenliggende partij in de slotfase van de wedstrijd en dat betaalde zich uiteindelijk uit. Vanaf een meter of vijfentwintig haalde aanvoerder Michel van de Bunt krachtig uit en zag de doelman de zwabberbal, die wellicht nog ergens getoucheerd werd, door het midden van het doel in de touwen verdwijnen. De vreugde was in deze 79e minuut enorm en door hard met en voor elkaar te werken behaalde Hoevelaken een fantastische collectieve overwinning op de koploper. Wanneer deze herstart van de competitie een voorbode is voor de tweede seizoenshelft, dan gaat Hoevelaken nog een mooie periode tegemoet.
Opstelling: Sjoerd Kloppenburg; Jordi Vonder, Joost van den Heuvel, Simon de Boer, Pascal de Jong; Randy Gerritsen, Michel van de Bunt, Joeri van den Hoeven (77. Jeffrey Huisman); Edwin Duijst, Ruud Kassenaar (67. Ramon Geijtenbeek), Patrick Kloppenburg.
Scoreverloop: 14. Simon de Boer 1-0, 43. Batavia 1-1; 79. Michel van de Bunt 2-1.
DUO DUO Man van de Wedstrijd: Jordi Vonder
Verslag en Foto’s: Robert Kreuning.