Sparta gaf afgelopen zaterdag in Delft een riante voorsprong (halverwege het duel tegen DES stond het 6-11) weg maar werd daarbij in de slotfase van de wedstrijd ernstig benadeeld door de scheidsrechter van dienst. Luttele seconden vóór het laatste fluitsignaal kregen de Nijkerkers volkomen onterecht een vrije worp tegen omdat er sprake zou zijn van tijdrekken. “Dat leek nergens op”, riep men bij Sparta in koor. Uit de tegenaanval die volgde scoorde DES 18-17. Einde wedstrijd.

 Al snel bleek dat in Moordrechtse IJsselvogels in eigen huis met 16-20 verloren had van Vriendenschaar. Daarmee degradeerde die ploeg definitief en wist Sparta dat het ‘veilig’ was en volgend jaar opnieuw uitkomt in de eerste klasse. “Toch nog gerechtigheid na die arbitrale dwaling” sprak een opgeluchte van Woudenberg na afloop, “Het is dit seizoen vaak wisselvallig geweest. Gemiddeld genomen ben ik niet ontevreden en geef ik mijn ploeg een 7. We zijn gelukkig ook af en toe boven onszelf uitgestegen maar helaas ook wel eens door de ondergrens gezakt. We staan waar we horen te staan en zullen proberen er in de resterende 2 thuiswedstrijden nog iets moois van te maken”.

Nadat Sparta midweeks het inhaalduel tegen Swift in Middelburg kansloos had verloren leek de ploeg dat afgelopen weekend recht te willen trekken. Het speelde een bijzonder goede helft en de ruime voorsprong bij rust was dan ook dik verdiend. Toch hadden de Nijkerkers gewaarschuwd moeten zijn. Tegenstander DES had al meerdere keren laten zien dat het in staat is van een vrijwel onmogelijke achterstand terug te komen. Zo ook zaterdag. “Zij zijn op zo’n moment in staat om alles in de strijd te gooien. Met hun lange heren, die stevige duels niet schuwen, kunnen ze de wedstrijd goed naar zich toe trekken. Daarbij waren wij na rust geen schim meer van de ploeg die in de eerste helft zo knap afstand had genomen. Da’s slecht. Dat we het tot kort voor tijd toch nog op 17-17 weten te houden was écht het maximale. Dat zo’n scheidsrechter, die ik normaal gesproken goed vindt fluiten, zó bepalend is en ons gewoon een oor aan naait, ja, daar kun je natuurlijk niets tegen in brengen”. Van Woudenberg laat zijn team dus in ieder geval achter in de eerste klasse. Hij heeft tussentijds weliswaar afscheid moeten nemen van een aantal bepalende spelers maar zal niet tevreden zijn met het feit dat hij Sparta geen niveau hoger heeft kunnen brengen. Gezien de wisselvalligheid is “lijfsbehoud” misschien wel het maximaal haalbare geweest.

Verslag: Nico Fiegen