Elke week twee keer domineespost als flessenpost op deze site, op dinsdag en vrijdag: een feuilleton van de twee Veense dominees Judith Visser en Leendert van der Sluijs. Een vervolgverhaal dat met een briefwisseling begon… Vandaag schrijft ds. Leendert van der Sluijs. Inclusief vakantieprijsvraag!!!
(32) Dan moeten we nu eerst maar even Oswinifred lokaliseren, merkt Grote Bosuil op, prima dat onze kobold die loopt als een kat post bezorgd wil krijgen en die post in bestelling heeft gedaan, iets wat te allen tijde aangemoedigd moet worden, hoe zou de wereld er uitzien zonder post, zonder poststukken, brieven, pakketjes, en tegenwoordig ook appjes, tweets en dm’s en wat dies meer zij, als dat er allemaal niet zou zijn we zouden in een andere wereld leven, niet deze dus, maar in een voorbije of in een toekomstige, van welke kant je het maar wilt bekijken, terug of vooruit, ik zou kiezen als ik zou kiezen, ja dan zou ik kiezen voor vooruit, dan denk ik dat Starfell met Willow Mos en onze Oswinifred niet ver zijn, zeker niet wanneer we ons realiseren dat we voor ons lokaliseren gebruik kunnen maken van ons Internet der Dieren, waarbuiten deze Bibliotheek niets te betekenen zou hebben, maar dan ook niets.
Wijze woorden, gesproken door Grote Bosuil! Met een wijsheid die het menselijk brein is onthouden maar die wel door mensen geleerd kan worden. Grote Bosuil noemt hier het Internet der Dieren, en dat is al een oud internet, dat wil zeggen: er is geen ouder internet, het is het oudste internet. Het is het Internet waar je bijvoorbeeld deze feiten kunt tegenkomen – op Willowpedia (ja gelanceerd in Starfell, met hulp van Oswinifred), auteur van dit alles wat zo komt, is ene Eva Meijer, een menselijke naam zou je zeggen, maar ook wij kennen pseudoniemen. Maar hier komt het wat je er onder heel veel meer, ja eindeloos zoals een internet betaamt, kunt lezen: “Dolfijnen noemen elkaar bij hun naam. Bijen hebben dansjes waarin ze symbolisch informatie doorgeven. Prairiehonden waarschuwen elkaar voor mensen en beschrijven daarbij hun formaat en snelheid, de kleur van hun kleding, objecten die ze bij zich hebben en haarkleur. Deze dieren zijn geen uitzondering. Overal in het dierenrijk worden talen gesproken. Penseelaapjes kennen bijvoorbeeld taalonderwijs: ze leren hun kinderen elkaar te laten uitpraten.”
En ja hoor, er zijn bijvoorbeeld ook communicerende bomen, want in het rijk der natuur hebben niet alleen dieren het voor het zeggen, laat staan mensen. Acacia’s zijn niet blij met giraffen die aan hun bladeren knabbelen, ze sturen daarom een vies stofje naar hun loof en produceren ook een waarschuwingsgas die andere acacia’s tot honderden meters ver oppikken en die dan ook dat stofje naar hun bladeren sturen, en zoiets doen eiken, beuken en sparren ook, ze waarschuwen elkaar tegen vraatzuchtige insecten, of iepen en dennen: die lokken wespen om lastige rupsen uit te komen roeien.
En nog over de dieren zelf gesproken: let eens op de oudste diersoorten op aarde, de sponzen bijvoorbeeld. Ze leven in oceanen en zeeën, hebben geen organen, geen zenuwstelsel en ze leiden geen ingewikkeld bestaan. Ze nemen water op, filteren daar bacteriën uit en lozen het water via een soort schoorsteen weer naar buiten. Op deze manier zijn ze dus al superoud geworden, ouder dan de oudste dinosauriërs. Maar je zou ook het een en ander moeten weten over onze buffels, vooral de Afrikaanse. Wat zij gezamenlijk doen is beslissen waar de reis heen gaat. Dat is mensen opgevallen. Af en toe staat er een van een kudde buffels op en kijkt een bepaalde richting uit. Pas als de meerderheid een bepaalde kant op kijkt, gaan ze die kant op. Heel democratisch dus, dit volk der dieren. (Bron: OMG magazine der dieren) En waar je ook eens heel lang over na zou moeten denken is het feit dat energie niet verloren kan gaan. Dat is wetenschappelijk bewezen. Het wordt gebruikt en verbruikt, maar verloren gaat het nooit. En daarom KAN dus simpelweg ook wat dood is niet dood zijn…
Wat zijn mensen eigenlijk dom, als ze dit allemaal niet weten.
Weet je wat? We sturen ze allemaal op vakantie. We spreken elkaar weer als ze voldoende op de hoogte zijn van ons bestaan.
Grote Bosuil, Mevrouw Postduif, Vriendelijke Draak, Jon en Silje, Thomas en Petronilla, en ook Ulf en Ejlis niet te vergeten, knikken instemmend.
Intussen is Grote Bosuil online gekomen met Oswinifred. ‘Er is post voor je, Mevrouw Postduif wil het je graag bezorgen, maar we hebben het haar afgeraden. De lucht is vol vliegverkeer en ze verwachten ook nog onweer. Wat we kunnen doen is in een auto stappen, een limo beter gezegd, maar we weten dat je een hekel hebt aan automobiliteit. Wat we ook kunnen doen is aan Toon Tellegen vragen over ons te schrijven. Dus hoe jij je poststukje heel normaal gesproken van Mevrouw Postduif zou krijgen, maar dat enige aarzeling een verhindering vormde, terwijl we je een teleurstelling wilden besparen. Ga je daarmee akkoord?’ Op dat eigenste moment zijn ze allemaal getuigen van het antwoord van Oswinifred: ‘Nee, in de enveloppe zit een brief die ik alleen aan Mevrouw Postduif wil voorlezen.’
De reactie van iedereen laat zich raden. Dit is onze vakantieprijsvraag: Welke reactie op het antwoord van Oswinifred is de enige beste reactie? Met het antwoord kunt u een Autolimo winnen! Wie niet de beste reactie raadt, maar wel de origineelste weet te bedenken, wint een toegangskaartje voor de huidige mega-spannende expositie (vol experience!) ‘Mensen, vrienden of vijanden’ in de ondertunnelde wereld van de Bibliotheek der Dieren. Succes!!!
PS. wij hopen uiterlijk eind augustus uw reactie via Mevrouw Postduif te kunnen vernemen en zijn dan met ons vervolgverhaal bij u terug, hopelijk met goede afloop, afhankelijk van uw reactie
U kunt uw reactie sturen naar info@WelkomInOnzeKerken.nl