Elke week twee keer domineespost als flessenpost op deze site, op dinsdag en vrijdag: een feuilleton van de twee Veense dominees Judith Visser en Leendert van der Sluijs. Een vervolgverhaal dat met een briefwisseling begon… Vandaag schrijft ds. Judith Visser.
(31a) En zo is ons gezelschap aangekomen in de foyer van de Bibliotheek der Dieren. Ze zijn nog beduusd van de bijzondere entree en hebben met grote interesse gekeken naar de vertellers; Grote Bosuil, Mevrouw Postduif en Vriendelijke Draak. Dankbaar nemen ze nu plaats op de gerieflijke stoelen in de foyer en doen ze zich te goed aan al het lekkers dat geserveerd staat, wat een variatie! Kruidige bloemkoolbites, wraprolletjes, choco-notenballetjes en ga zo maar door. Allemaal vegan natuurlijk, want in de Bibliotheek der Dieren worden geen vleesrijke hapjes geserveerd. Het idee alleen al, je zou zo maar je lieftallige buurvrouw op kunnen eten, of het neefje dat je al sinds jaar en dag niet meer hebt gezien. Liever geen vlees dus.
Terwijl het gezelschap geniet van dit lekkere eten, komen de vertellers binnen. Mevrouw Postduif is lichtelijk opgewonden en luid roekoe-end staat ze Grote Bosuil en Vriendelijke Draak te woord. Grote Bosuil staat diep in gedachten verzonken te luisteren en knikt zo nu en dan een wijze knik. Vriendelijke Draak is gezellig op z’n achterste gaan zitten en kijkt geamuseerd naar de drukte van Mevrouw Postduif. Hm-mh-oehoe zegt de Grote Bosuil nadenkend, ja tja… En bedenkelijk aait hij met een van zijn veren onder zijn snavel. Ha! roept Vriendelijke Draak, en slaat met zijn poot op zijn knie. Er is dus post te bezorgen, nou ja, ‘t is wel duidelijk wie die edele taak het beste uitvoeren kan. En Vriendelijke Draak geeft een dikke knipoog naar Mevrouw Postduif. Zij begint wat te stotteren, ja, nou ja, dat mag dan wel zo zijn, maar ja, nou ja, de post moet naar … Oswinifred. En dan hebben we het wel over een kat!? Snappen jullie dat wel, dat ik daar wat ongerust op ben, om dan die post te moeten bezorgen, bij een… KAT?
Ooooo! roept Silje ineens… ze heeft met aandacht en enigszins geamuseerd geluisterd naar het geroekoe van Mevrouw Postduif. Is dat niet Oswinifred, van Willow, uit Starfell? Geschreven door Dominique Valente? Mevrouw Postduif kijkt haar met grote ogen aan en even is het stil. Silje slaat haar ogen neer. S… sorry mevrouw, zegt Silje, het was niet mijn bedoeling zaken horen die mij niet aangaan. Nee, nee, nee, lieve kind! lacht Mevrouw Postduif, dat is geen enkel probleem, ik ben slechts verrast door het feit dat u Oswinifred kent. Niet velen kennen hem en ik kom er nu eenmaal niet graag op bezoek… eh… ‘t is een KAT he? Maar lieve Mevrouw Postduif, begint Silje, is dat niet juist de veelgemaakte fout bij Oswinifred, dat mensen denken dat hij een kat is, maar eigenlijk is hij een Kobold, toch? O, eh, ja? reageert Mevrouw Postduif, is dat echt zo? Hij ziet er zo… kat-achtig uit?
O, o, o! roept Vriendelijke Draak terwijl hij opspringt van zijn achterste met een dreun waar de muren van trillen, de vegan-hapjes van de tafel glijden en ons gezelschap met klapperende kaken verbaasd van opkijken. Ik zie een queeste voor ons gezelschap! Vriendelijke Draak is zo enthousiast dat er rookkringeltjes uit zijn neusgaten beginnen te komen. Ons gezelschap gaat samen met u, Mevrouw Postduif (de kringeltjes uit zijn neus worden groter) op zoek naar Oswinifred, want Silje hier kent Oswinifred al (de kringeltjes uit zijn neus worden inmiddels ook donkerder)!
Ahum, begint Grote Bosuil, hij fladdert even iets omhoog, mijn beste vrind, Vriendelijke Draak, kalmeert u eens iets, anders staat straks de boel hier in lichterlaaie en moeten wij ons grootse project van de Bibliotheek der Dieren opnieuw beginnen (de kringeltjes uit de neus van Vriendelijke Draak worden lichter van kleur en langzaamaan ook weer kleiner).
Uhm, een queeste? vraagt Jon. Wat is daar nu precies de bedoeling van? Waarom zouden wij op een queeste gaan? Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ga graag op avontuur, maar moeten we niet eerst de omgeving een beetje beter leren kennen? Maar, mijn beste Jon, mengt nu ook Thomas zich in het gesprek, is een queeste nu juist niet DE manier om de omgeving te leren kennen? Ik heb nog nooit van deze Oswinifred gehoord en ik heb ook nog nooit een kobold ontmoet, het lijkt mij reuze interessant en als wij Mevrouw Postduif daar een handje mee kunnen helpen dan doe ik dat graag.
Mevrouw Postduif kijkt naar Grote Bosuil en Vriendelijke Draak en geeft hem een knipoog; laat het avontuur maar beginnen!