Zaterdagavond op het Plein in Nijkerk. Drie teams, een aantal spellen, fanatieke deelnemers en vooral heel veel plezier. De zeskamp was na jaren van afwezigheid weer terug tijdens de Nijkerkse Zomerfeestweek. Misschien nog niet zo groot als vroeger, maar wie zaterdag om zich heen keek, zag iets wat minstens zo belangrijk is: Nijkerkers die samen lol maken.

Ik sprak Lotte, een van de deelnemers. En eigenlijk vatte zij precies samen waarom zo’n zeskamp veel meer is dan een paar mensen die voor de lol allerlei opdrachten uitvoeren. Vijftien jaar geleden deed ze zelf met haar familie mee aan een zeskamp. Daarna heeft ze, zoals ze het zelf prachtig omschreef, veertien jaar lang bij Bert van de Kamp „aan zijn kop gezeurd” dat het evenement terug moest komen. Waarom? Omdat het mensen bij elkaar brengt. Omdat je samen herinneringen maakt en oude herinneringen weer boven komen. En zaterdagavond bleek ze gelijk te hebben. Sterker nog: vooraf was het enthousiasme binnen haar eigen team blijkbaar nog niet eens overweldigend. In de app klonk een dag eerder nog iets in de trant van: we hebben eigenlijk helemaal geen zin, maar vooruit, we gaan. Een avond later was dat volledig verdwenen. Iedereen had het leuk. Iedereen was fanatiek. Er werd gelachen, gestreden en natuurlijk ook wat gedronken. Daar werd de horeca dan weer niet verdrietig van.

Precies dát is volgens mij een feestweek. Natuurlijk kan het groter. Drie teams is niet veel. Lotte vindt dat er volgend jaar veel eerder en veel meer aandacht voor de zeskamp moet komen. Niet pas een paar weken van tevoren, maar maandenlang. Sociale media erbij, mensen enthousiast maken en de zeskamp weer langzaam laten groeien naar het evenement van vroeger, toen er volgens haar complete opgeblazen toestellen op het Plein stonden. Maar je moet ergens opnieuw beginnen. En daar komt Bert van de Kamp om de hoek kijken. Want ideeën hebben we allemaal. We weten vaak ook uitstekend te vertellen hoe iets beter, groter of mooier kan. Maar uiteindelijk moet er één iemand opstaan die daadwerkelijk begint. Iemand moet bellen, regelen, leuren, mensen enthousiast maken, achter deelnemers aan, afspraken maken en op de avond zelf zorgen dat het allemaal staat „Als hij het niet doet, is er geen andere idioot die het doet”, zei Lotte lachend.

Misschien wel het mooiste compliment van de avond. Want achter die woorden zit vooral enorm veel waardering. Lotte vergeleek het fanatisme van de deelnemers met dat van Bert als organisator. „Hij doet zijn best, hij maakt er weer wat moois van en hij staat er weer. Ga er maar aan staan.” En zo is het. We vinden het soms vanzelfsprekend dat er in Nijkerk van alles wordt georganiseerd. Een feestweek, muziek op het Plein, sportactiviteiten, een zeskamp. Maar niets daarvan ontstaat vanzelf. Achter ieder evenement staan mensen die er uren, dagen en soms maanden werk in stoppen.Daarom verdient niet alleen Bert een compliment, maar ook iedereen die hem helpt om de Nijkerkse Zomerfeestweek mogelijk te maken. En misschien is zaterdagavond vooral een oproep voor volgend jaar. Aan bedrijven, verenigingen, vriendengroepen, families en buurten: vorm een team. Doe mee. Help mee. Maak er samen weer zo’n ouderwets grote Nijkerkse zeskamp van. Want Lotte heeft gelijk: dit soort avonden brengen mensen bij elkaar. En iemand moet de kar trekken. Bert doet dat. Nu de rest van Nijkerk nog.

Tekst en Foto’s: Aalt Guliker.