Soms heb je van die weken waarin je achteraf denkt: wat gebeurt er eigenlijk ontzettend veel in onze gemeente. Geen wereldnieuws misschien, maar wel verhalen die precies laten zien waarom Nijkerk, Hoevelaken en Nijkerkerveen zulke bijzondere gemeenschappen zijn.

Neem nou de Vrienden van de Kopperhof. Die vierden afgelopen zaterdag hun 25-jarig bestaan met ruim 160 mensen in De Klepperman. Soep, amuses, gezelligheid en vooral heel veel ontmoeting. Vijfentwintig jaar lang iets betekenen voor ouderen in Hoevelaken: daar mag best even bij worden stilgestaan. En het mooie is dat niemand na zo’n jubileumlunch zegt: zo, klaar ermee. Integendeel. De blik gaat alweer vooruit.

Dat vooruitkijken geldt ook voor Suze Blankestijn uit Nijkerkerveen. Negen jaar oud en gewoon al een eigen boek op tafel. Terwijl menig volwassene al weken opziet tegen het schrijven van één A4’tje, schreef Suze met de hand 181 pagina’s vol over pony’s. Met tekeningen erbij. Dat werd uiteindelijk een echte hardcover van veertig pagina’s. De Wedstrijdpony heet het boek. Ik vind dat prachtig. Niet alleen omdat ze zo jong is, maar vooral omdat ze gewoon begonnen is. Pen pakken, fantasie aan en schrijven maar. Daar kunnen wij volwassenen nog iets van leren. Ook bij NSC Nijkerk wordt iets moois georganiseerd. Bouwbedrijf Kreeft schonk duizend euro voor de G-voetballers. Geen bedrag dat ergens anoniem op een rekening verdwijnt, maar geld dat wordt omgezet in een herinnering. Op 5 september komt oud-prof Kees van Wonderen een training en wedstrijd verzorgen en hij neemt ook nog verrassingsgasten uit het betaald voetbal mee. Precies zoals sponsoring volgens mij bedoeld is: zorgen dat mensen er daadwerkelijk plezier aan beleven.

En dan het Odensehuis. Daar werd deze week een cheque van 6.230 euro binnengebracht, de opbrengst van de Haringparty. Een vaatje Hollandse Nieuwe, een enthousiaste veiling onder leiding van Tim Klijn en ondernemers die tegen elkaar opbieden: uiteindelijk levert het serieuze steun op voor mensen met beginnende dementie en hun naasten. Gezelligheid die rechtstreeks wordt omgezet in iets waardevols. Zelfs een speurtocht door de binnenstad past eigenlijk in datzelfde rijtje. Kinderen van De Refter trokken woensdag met opdrachten door Nijkerk. Gewoon zoeken, samenwerken en goed om je heen kijken. Misschien ontdek je dan ineens dingen in je eigen stad waar je normaal dagelijks aan voorbijloopt. En over plekken gesproken waar de tijd even lijkt stil te staan: Café-Biljart Veer. Fotograaf Harry Koelewijn liep er deze week toevallig binnen en trof Geurt Veer, die zeventig werd. „Kom binnen, ga zitten. Wil je wat drinken? Ik ben jarig.” Veel Nijkerkser krijg je het volgens mij niet. Even later kwam de overbuurvrouw van Chez Naghmeh binnen met tiramisu en vuurwerk. In een café waar je bij binnenkomst spontaan het gevoel krijgt dat het nog ergens 1975 is. Heerlijk dat zulke plekken nog bestaan.

Minder gezellig was het even bij de HEMA in Hoevelaken. De winkel moest dicht vanwege ongedierteoverlast die buiten de winkel was ontstaan. Maden, vliegen en een gesloten deur: bepaald geen reclamefoldermateriaal. Gelukkig kon de winkel vrijdag weer open. Soms is nieuws vooral prettig wanneer je kunt melden dat het probleem weer voorbij is. Een probleem dat voorlopig níét voorbij is, is ons overvolle elektriciteitsnet. De gemeente moet straks nieuwbouwprojecten op volgorde zetten voor een stroomaansluiting. Dat vind ik toch een vreemde gedachte. We praten al jaren over woningen bouwen, maar inmiddels zijn we op het punt beland dat een huis straks misschien eerder klaar is dan de elektriciteit. De gemeente voelt zich naar eigen zeggen „verre van gemakkelijk” bij haar nieuwe rol. Begrijpelijk, want vertel een ontwikkelaar maar eens dat zijn project lager op het lijstje staat omdat er simpelweg niet genoeg ruimte op het net is.

Gelukkig was er vrijdagavond ook gewoon muziek. Nijkerk Live sloot na zes bomvolle avonden het seizoen af. Zo succesvol zelfs dat er wordt gedacht aan een editie in Nijkerkerveen. Een nieuw bierfeest wordt voorzichtig genoemd. Wie na zes weken Nijkerk Live dacht dat het Plein daarna even tot rust zou komen, kent Nijkerk blijkbaar nog niet zo goed. Want vandaag begint alweer de Zomerfeestweek. Het zand ligt klaar en vanaf vandaag tot en met woensdagavond wordt iedere avond gestreden tijdens het Buijtenhuis Beachvolleybaltoernooi. Vanavond om 19.00 uur staat bovendien de zeskamp op het programma en de komende dagen volgen nog tal van andere activiteiten op het Plein. Het ene evenement is nauwelijks afgelopen of het volgende staat alweer klaar. De stoelen van Nijkerk Live kunnen bij wijze van spreken nog warm zijn, terwijl de eerste volleyballers het zand al induiken. En daarna zijn we nog niet klaar. Volgende week zaterdag staat het traditionele touwtrekken op het programma, gevolgd door optredens van Tim Bouw en Boer Bennie. Rustig afbouwen zit er deze zomer blijkbaar niet in.

Ook Sportcafé Corlaer begint ondertussen aan een nieuw hoofdstuk. Dirk Kuis en Jordy Kieft namen de zaak over, plaatsen drie dartbanen, een nieuwe tap en willen het café verder uitbouwen tot ontmoetingsplek voor sporters, verenigingen en feestgangers. Mooi detail: Gerrit Mostert blijft gewoon betrokken. Vernieuwen zonder alles wat vertrouwd is overboord te gooien. Als ik al die verhalen van deze week bij elkaar leg, valt vooral één ding op. Een gemeenschap wordt niet gemaakt door stenen, wegen of elektriciteitskabels. Het zijn mensen die een jubileumlunch organiseren, 181 pagina’s volschrijven, geld schenken, haring veilen, kinderen op speurtocht sturen, een jarige buurman tiramisu brengen, muziek maken, een sportcafé nieuw leven inblazen of dagenlang een Plein vol zand, sport en gezelligheid organiseren. En misschien is dat uiteindelijk wel het echte lokale nieuws. Niet dat er iets gebeurt. Maar dat er altijd weer mensen zijn die ervoor zorgen dát er iets gebeurt. Tot volgende week.

Aalt.