Elke week twee keer domineespost als flessenpost op deze site, op dinsdag en vrijdag: een Corona-briefwisseling van de twee Veense dominees Judith Visser en Leendert van der Sluijs. Hun vragen zouden zomaar ook uw/jouw vragen kunnen zijn. Hun antwoorden misschien eye-openers… Vandaag antwoordt ds. Leendert van der Sluijs.
Ha Judith, beste collega Visser,
Ja wat een gedoe hé met die ghostwriter! Had ik nog zó gezegd: nee die cijfers met voetnoten door en onder de tekst die wil ik allemaal niet, dat leest voor geen meter, laat staan voor de centimeters ruimte die een enkele brief heeft, te kostbaar kort bestek voor rare uitvoerigheid die nergens voor nodig is, want wat je niet in een páár woorden kunt zeggen kun je ook niet zeggen met een stortvloed aan woorden, dat is hetzelfde als met zout, als het z’n kracht kwijt is kun je een pot zout omkeren maar je krijgt niet het zout zoals je dat zou willen. En dus… Ehm ja, ik ben blij dat ik je weer gewoon kan antwoorden. Uit de corona-quarantaine ben bevrijd. Een beetje kuchen nog, maar verder weer zoals ’t wezen moet, zeg ik tegen iedereen die het horen wil, als een kind zo blij.
Laat ik je eerst es bedanken voor je brief. Dank je wel Judith. Je schrijft prachtige brieven vind ik. Je schudt ook allerlei boekenschrijvers zomaar even uit je mouw, en dat vind ik heerlijk verrassend. Weet je waar de wereld aan ten onder gaat? Aan voorspelbaarheid. Echt echt echt. Dusss, waar je ook komt, wat je ook leest, wie je ook spreekt, als je weet wat er komt: ren weg. Waar altijd meer van hetzelfde zich opstapelt kun je op den duur niet meer ademen. Daarom is politiek ook zo’n link spelletje. Een partij moet constant de eigen standpunten herhalen om de partij te kunnen blijven, snap je wel? Bedenk dat, als we weer moeten gaan stemmen. Stem op een partij waar de logica ver te zoeken is, daar hebben ze een overtuiging. En echt hé, in de kerk is het al niet veel beter. Er zijn tig kerken waar de boodschap van a tot z voorspelbaar moet zijn, want ja als we de Waarheid in pacht hebben dan moet je die ook tot op de komma bewaken. Ik zeg je: het is de dood in de pot. In de pot met zout dus, waar ik het net over had.
Pff, briefschrijven is ook een beetje stoomblazen hé. Of speelt dat virus me nog een beetje parten denk je? Ik vind het mooi dat je ons herinnert aan de eenzaamheid van Ida Gerhardt. Veel mensen die dit lezen zijn eenzaam. (En daarom lezen ze dit.) In deze corona-tijd gaan we van golf naar golf, de derde komt eraan, en wie niet kan surfen moet zwemmen of roeien met de befaamde riemen en roeit zich soms een slag in de rondte. En het lijkt me of iedereen zich zo’n beetje alleen moet zien te redden. We zijn als drenkelingen denk ik soms. Gelukkig is de kerk altijd vergeleken met een boot. Dat komt door Noach weet je wel, die bouwde de eerste. En wat we kunnen doen is met elkaar proberen koers te bepalen. En varen op een kompas. MAAR! aan een anker heb je alleen wat als ie overboord gaat! Ik bedoel maar, als wij krampachtig vasthouden aan wat we aan ouds en vertrouwds hebben, varen we geheid op de klippen.
Dank je wel dat je in je brief Romano Guardini en C.S. Lewis noemt. Twee vergeten meesters. Ze waren te onvoorspelbaar. En dat vinden we eng. En wat je eng vindt daar wil je niet meer aan denken. Maar wow, dank je wel, Guardini zei ook dat geloven zoiets is als ‘gehoorzamen aan het fenomeen’. Dus geloven is reageren op wat verrast, wat je niet voor mogelijk houdt, wat je toevalt. En ja Lewis schreef dat geweldige boek dat ik in vertaling heb als ‘Het ware gelaat’. Daar kun je inderdaad je tijd goed mee vullen! Het is één van die zeldzame romans die je géén spiegel wil voorhouden, maar een venster.
Hee Judith, ik ga weer stoppen. Dank dat ik weer even mocht hart-luchten bij je. Heb nog wel een brandende vraag: Denk jij dat het ooit weer wordt zoals het was (zoals vóór corona)?
Blijf gezond, kijk uit voor het virus, en hartelijk collegiaal gegroet,
Leendert van der Sluijs