Ik kom er inmiddels bijna iedere editie. Niet alleen voor Bach, maar vooral ook met mijn camera. Dezelfde kerk, vaak dezelfde musici en toch iedere keer weer de uitdaging om andere, en liefst mooiere, beelden te maken. Zaterdagmiddag was het opnieuw zover. De St. Catharinakerk in Nijkerk zat nagenoeg vol voor het najaarsconcert van Bach Consort Nijkerk. Dat blijft bijzonder.

Fotograferen tijdens zo’n concert is trouwens een vak apart. Je wilt dichtbij genoeg komen voor dat ene mooie beeld, maar tegelijkertijd eigenlijk onzichtbaar zijn. Geen storende bewegingen en vooral zo geruisloos mogelijk werken. Want terwijl ik door mijn zoeker kijk naar een violist, een geconcentreerde blik of handen die over een instrument bewegen, zitten honderden mensen achter mij juist doodstil te luisteren. Dan wil je niet degene zijn die met zijn camera de hoofdrol opeist. Het is iedere keer zoeken naar dat moment waarop beeld en muziek even samenvallen.

Onder leiding van artistiek leider Falco van Loon werd ditmaal Bachs Cantate BWV 6 uitgevoerd: Bleib bei uns, denn es will Abend werden. Ik ben geen klassieke-muziekkenner en zal niet beweren dat ik thuis dagelijks Bach opzet. Maar na al die edities merk ik wel dat de muziek iets met me doet. Misschien ook omdat ik de musici inmiddels door mijn lens herken. Je ziet de concentratie, de inspanning en soms dat kleine moment van ontspanning. Dingen die je misschien juist ziet wanneer je niet alleen luistert. En dan kijk je tussendoor even achterom. Bijna alle banken bezet. Opnieuw. Voor muziek die zo’n drie eeuwen geleden werd geschreven. Geen groot podium, geen lichtshow en geen toegangskaartje van tientallen euro’s. Bach Consort Nijkerk wil dat iedereen naar binnen kan en daarom is de toegang gratis.

Helemaal gratis kan zo’n middag natuurlijk niet worden georganiseerd. Van Loon wees daar bij zijn openingswoord met een glimlach op. De grote bezetting en bijzondere instrumenten kosten geld. En wie „anno tweeduizendzesentwintig” geen contant geld meer op zak heeft, hoefde niet weg te komen met dat excuus. In het programmaboekje en op de tafels buiten stond gewoon een QR-code. De oproep om bij te dragen kreeg bovendien een mooie verbinding met het thema van de middag. Met de steun van bezoekers hoopt het Bach Consort „nog heel lang bij u te blijven”.

Bleib bei uns.

Blijf bij ons.

Als ik zaterdagmiddag door mijn zoeker naar die volle kerk kijk, denk ik dat Nijkerk daar voorlopig wel oren naar heeft. En bij de volgende editie? Dan loop ik waarschijnlijk weer zo geruisloos mogelijk door diezelfde kerk, langs diezelfde musici. Op zoek naar dat ene beeld dat ik nog niet eerder heb gemaakt.

Tekst en Foto’s: Aalt Guliker.