De Nijkerkse burgemeester Tinet de Jonge heeft woensdagavond 1 april de nieuwe gemeenteraad welkom geheten. Alle nieuwelingen zijn natuurlijk nog erg onwennig, maar de burgemeester stelde hen gerust. Ondanks alle grote (politieke) verschillen, hoopt ze dat iedereen toewerkt naar een nog sterkere gemeente. Haar betoog: ,,Het begin van een nieuwe raadsperiode. Een periode waarin u de verantwoordelijkheid krijgt om gezamenlijk bij te dragen aan een nog mooiere gemeente Nijkerk. En zoals bij ieder begin past het om even stil te staan. Stilstaan om te voelen waar we nu staan. Om te begrijpen wat ons bindt en te kiezen welke stappen we samen zetten. En als we het over het nu hebben, dan kan ik niet anders zeggen dan: we staan op de schouders van onze voorgangers.

De vorige raad heeft een stabiel bestuur voor u achtergelaten. Er is geluisterd naar de samenleving, dapper gekozen en er is toekomstbestendig beleid gemaakt. U bent hier vandaag als 29 individuen. Uw politieke kleur, achtergrond, uw wens en bedenkingen. Ze zijn niet per se de samenbindende factor. En toch is er iets belangrijks dat u bindt. U bent volksvertegenwoordiger. U hebt ervoor gekozen om uw stem te laten horen namens de inwoners van deze gemeente. U wilt onze gemeente versterken, nog mooier, nog leefbaarder maken. En niet alleen voor één persoon, niet voor één straat, maar voor de hele gemeente. En u krijgt de verantwoordelijkheid die het mogelijk maakt dat mensen in de gemeente elkaar nog meer versterken. En het mooie is, u heeft hiervoor gekozen. Maar hoe bijzonder is het dat deze gemeente ook voor u gekozen heeft. In deze raadsperiode wil ik u vragen om één ding niet uit het oog te verliezen. Wij doen dit samen. En we doen dit voor iedereen.

In de vergaderzaal zal u soms van mening verschillen. En dat moet ook, want dat hoort namelijk bij een gezonde democratie. Maar houdt alsjeblieft oog voor elkaars intenties, voor elkaars drijfveren. Laten we erkennen dat iedereen hier zit met een oprechte wens om deze gemeente een beetje beter te maken. En met oog voor elkaar behouden we niet alleen de menselijke maat, maar we versterken daarmee ook het fundament van het werk dat we doen. Want een raad die elkaar ziet, hoort en waardeert, kan bouwen aan beleid dat onze inwoners dienen zal. En onze lokale democratie is misschien wel de meest directe vorm van democratie. Hier in deze zaal, in onze dorpen en wijken, zien de inwoners de effecten van besluiten vaak van echt heel dichtbij. En dat geeft verantwoordelijkheid, maar het geeft ook iets heel moois. Het is namelijk de kans om echt verschil te maken wat de mensen waar je het voor doet zien. Het gaat niet over abstracties. Het gaat vaak over het huis dat gebouwd moet worden, de straat die veiliger kan. Een vereniging die steun nodig heeft, een ondernemer die wil groeien, een inwoner die zorg of aandacht verdient. En over een toekomst die we samen vorm mogen geven. Lokale democratie is een ambacht en het vraagt vakmanschap, luisterkracht en doorzettingsvermogen. Maar wees gerust, dat hoeft niet vanaf dag één. Neem rustig de tijd om te kijken wat uw stijl van volksvertegenwoordiging is, van kaders stellen of controleren. Koester de fase van het niet begrijpen. Want die kennis die komt echt in kleine stapjes. En u mag rustig 12 jaar raadslid blijven, geen enkel probleem. Die betrokkenheid.,daar houden wij van. Naast onze hele fijne en kundige griffie, krijgt u bij uw rol ook een voorzitter cadeau. En deze voorzitter zal echt, waar het kan, u een handje helpen.

De burgemeester zei de nieuwe raad drie dingen te gunnen:

De wandelschoen: blijf alsjeblieft wandelen. Zorg dat u niet alleen vast zit in dit huis. Want u kunt de mensen hier het best vertegenwoordigen als u weet wat er speelt. En dat vindt u op straat. Dus trek de schoenen aan. Haal het geluid van buiten naar binnen.

De blauwe schatkistjes. De Jonge: Het zijn ijsjes. Het is niet het moment dat je het gekocht hebt maar je bent ermee aan de slag gegaan, je hebt het opgegeten. Daar eindigt het niet. Er zit een cadeautje in. En ik denk dat het dat is dat je je kan blijven verwonderen over het cadeautje wat erachter zit. Dus ik gun jullie een schatkistje waarbij je steeds die geheime ruimte vindt waar een stukje verwondering zit.

Tot slot werd iedereen verzocht om te kijken onder zijn of haar stoel. Daar zat een lego-blokje. Burgemeester De Jonge: Dat glimt mooi en dat heeft een mooi eigen kleurtje. En zo heeft u allemaal uw eigen mandaat. U heeft uw eigen kiezers. Dus u heeft uw eigen kleur. En dat is een stevig stukje Lego. En u heeft dat stevige stukje Lego allemaal zelf in handen. En als je dat samenbrengt, dan kan dat een prachtig bouwwerk worden. Dat kan het ook echt. Tekst Kees van den Heuvel foto Aalt Guliker