Wat begon als een praktische hobby aan de keukentafel, groeide in ruim twee decennia uit tot een indrukwekkende miniatuurwereld vol verhalen, techniek en vakmanschap. Voor Cees Guliker uit Nijkerkerveen is modelbouw veel meer dan een tijdverdrijf: het is een levenswerk waarin geduld, creativiteit en persoonlijke herinneringen samenkomen.

De oorsprong van zijn passie ligt in de tijd dat zijn kinderen nog veel thuis waren. Terwijl zij hun huiswerk maakten, bouwde Guliker kleine huisjes aan tafel. “Zo kon ik er toch voor hen zijn en tegelijk met mijn hobby bezig zijn,” vertelt hij. Grotere werkzaamheden verplaatste hij naar de schuur, vooral op dagen met slecht weer. Die schuur, ooit bedoeld als speelruimte voor de kinderen vormt inmiddels al zestien jaar het decor van zijn modelbaan. De baan zelf heeft een indrukwekkende omvang van 3,5 bij 7,5 meter en groeit nog altijd verder. In totaal werkt Guliker al 24 jaar aan zijn miniatuurwereld.

De weg naar deze uitgebreide hobby verliep niet zonder obstakels. In zijn jeugd ontbraken de financiële middelen om met modeltreinen te beginnen. Later, tijdens zijn werk als chauffeur, waren de middelen er wel, maar ontbrak het hem aan tijd door werkweken van soms wel tachtig uur en kon hij er maar weinig tijd aan besteden. Nu hij met pensioen is, vallen tijd en mogelijkheden eindelijk samen. “Dit is het moment waarop alles bij elkaar komt,” aldus Guliker. Wat zijn modelbaan bijzonder maakt, is de enorme aandacht voor detail en het handgemaakte karakter van veel onderdelen. Bomen worden vervaardigd uit gedroogde planten uit eigen tuin en bestaande objecten krijgen een nieuwe functie, zoals lantaarnpalen die zelfs bovengronds van stroom worden voorzien. Gebouwen worden zorgvuldig bewerkt om een realistische, verouderde uitstraling te krijgen. “Veel dingen zijn niet te koop, dus maak ik ze zelf,” legt hij uit. De baan is bovendien rijk aan levensechte scènes. Zo is er een melkfabriek waar personeel zichtbaar aan het werk is, een kerk waar een bruiloft plaatsvindt en een gemeentehuis waarin een vergadering gaande lijkt. Zelfs subtiele details, zoals een koffiepauze rond half tien in de ochtend, ontbreken niet. Veel gebouwen zijn gebaseerd op bestaande Duitse panden, wat de baan een herkenbare en authentieke sfeer geeft.

Opvallend is ook hoe persoonlijk de modelwereld van Guliker is. Treinen dragen namen van familieleden, zoals zijn moeder en schoonmoeder. Daarnaast is er een kerkje met een graf ter nagedachtenis aan een overleden vriend. Zelfs tankstation De Nuul van zwager Klaas Bos heeft een plekje in de modelwereld van Guliker. Bewust kiest hij ervoor om geen militaire of oorlogsgerelateerde elementen toe te voegen. “Ik wil een mooie, vredige wereld maken waar iedereen gelukkig is,” zegt hij.

Technisch gezien is de modelbaan sterk geëvolueerd. Waar de treinen ooit analoog reden, zijn ze inmiddels volledig digitaal en computergestuurd. Elke locomotief beschikt over een eigen decoder en kan zelfstandig worden aangestuurd. Guliker bouwt zelfs oudere modellen om tot moderne digitale treinen met geluid. In totaal kunnen er straks tot tachtig treinen onafhankelijk van elkaar rijden. De toekomstplannen zijn ambitieus. Guliker werkt aan volledige automatisering van zijn baan, waarbij een laptop straks het complete treinverkeer aanstuurt. Routes, stops en handelingen worden vooraf geprogrammeerd, zodat de baan met één druk op de knop tot leven komt. De technische basis hiervoor ligt al klaar, al kiest hij er bewust voor om stap voor stap te werken en het overzicht te behouden.

Voor Guliker is zijn hobby boven alles een bron van rust en geluk. “Je wordt er weer een beetje kind van,” zegt hij met een glimlach. Na jaren van hard werken biedt de modelbaan hem ontspanning en voldoening. Het is een plek waar hij zich nooit verveelt, ongeacht het weer of het moment van de dag. Zijn aanpak kenmerkt zich door geduld en toewijding. Soms werkt hij een hele dag aan slechts een klein stukje van enkele vierkante centimeters. Sommige delen van de baan namen zelfs jaren in beslag. Voor hem is niet alleen het eindresultaat belangrijk, maar juist ook de weg ernaartoe. “Het bouwen zelf is minstens zo mooi als het resultaat.” Met zijn modelspoorbaan heeft Cees een unieke wereld gecreëerd waarin techniek, creativiteit en persoonlijke verhalen samenkomen. Wat ooit begon als een eenvoudige hobby, is uitgegroeid tot een indrukwekkend en voortdurend groeiend levenswerk een miniatuurwereld die zijn maker elke dag opnieuw inspiratie en geluk brengt.

Interview en Foto’s: Aalt Guliker.