Klein mensje
Ik wensje
Op je wegen, zoveel zegen.
Dat je later kan zeggen
Met goed fatsoen
Wat moet ik met al die zegen doen.
Deze lieve meester Woudenberg

4de klas net zoveel geduld, mooie verhalen over de oorlog die hij als kind mee had gemaakt, mooie bijbelse verhalen.. tekenen, nou meester heb je advies onthouden en ter harte genomen, ook verhalen schrijven, en nog vele de goede herinneringen blijven in mijn hoofd en hart nog steeds.

Ook het slagbal, wat hij zo enthousiast liefst elke dag wilde doen met de klas waar toendertijd zo 30 leerlingen in zaten. Handbereik zo geduldig beetje achterover zittend op de rand van de tafel, net zolang stil bleef, dat we het in de gaten kregen als leerlingen dat wij onze mond dus stil moesten zijn. In de vele jaren die er verstreken en mijn broer zei dat meester Woudenberg afscheid van de school ging nemen, zei mijn onderbuikgevoel dat ik dit echt niet moest missen. En kom toen wat te vroeg op de dag van afscheid nemen, na een reisje te hebben gemaakt, weet ik nog erg goed te herinneren,dat ik stond te wachten in de gang, en meester Woudenberg zag mij met mijn broer door de glazen raken van de deuren van de grote zaal waar hij toen handigheid gaf.. en zwaaide gelijk, liet met zijn hand blijken kom maar hier heen.. dus de burgemeester die er aanwezig was moest maar even stoppen, meester Woudenberg vondt denk ik zijn oud-leerlingen belangrijker dan het voor woordje van de toenmalige burgemeester van Nijkerk..

En mochten dichtbij hem in de buurt zitten, en zijn gezichtuitdrukking sprak boekdelen, zo glimlach, zo verwelkoming knuffel die ik als oud leerling kreeg was voor mij toendertijd een gevoel van afscheid van meester zelf, en wetende dat ik hem daarna nooit meer in levende lijven zou gaan zien.. en mooie dankjewel dat hij met altijd het woord fatsoen en respect verdiend, dat ik voor mij zelf toen goede afscheid heb genomen en het loslaten maar altijd meester Woudenberg met volle respect met al zijn mooie herinneringen met mij mee draag..

Waaronder het gedichtje die hier bovenin de tekst staat en het poëzie album die ik nog steeds heb, en nu pas na zovele jaren eindelijk begrijp met wat hij hier mee heeft bedoeld, en heb al de mooie schriften, tekenschriften bijna alles nog van toen.. zelfs 2 krukjes van de kleuterschool.. Vandaag de dag staat erin het huis waar ik woon 1 vitrinekasten, met al de mooiste leesboekjes schriften, zelfs een mooie oude glazen pot met glazen knikkers, stok met wit metseldraad er nog aan met 3 houten oude tollen.. die we vroeger over het schoolplein heen sloegen om zo veel mogelijk tollen aan het draaien te houden.. en nog veel meer vóór mij kleine dingetjes die mij als ik er langs loop weer fijn gevoel geven waar ik ben opgegroeid.

Voor mij zelf is de van rootselaarschool en kleuterschooltje gewoonweg betekenis ( jammer dat het weg is) en met al de leraren waar in bijzonder meester Woudenberg en meester Tijseling, juffrouw van Eck hoofdmeester Witzel, mooi en bijzondere passievolle unieke mensen, en blij dat ik de normen en waardes en met het gedichtje samen mooie jeugd heb gehad..en ermee ben opgegroeid.. even eens die mooie winters, want schaatsen mis ik elke winterthemperaturen in die vele jaren..

Schaatsend naar school..hoe mooi was dat.. En de mooie lach van meester Woudenberg met pretogen zal ik zeker never en nooit vergeten.. En hoop dat daarboven waar ze zijn, elkaar ook zijn tegen gekomen..want ze hebben ook een deeltje als leerling gemaakt zoals ik nu opheden ben.. en dat koester ik zekers en laatst nog vorig jaar in een interview voor een krant, vroeg de interviewer wat er als eerste in mij op zou komen over mijn lagere schooltijd.. waar ik veel aan te danken had, en ja daar hoefde ik mij niet lang over na te denken, Meester Woudenberg was luid en duidelijke taal.. en dat stukje is ook in de tubantia krant vermeld.. mensen met een hart echte mensen mens, die zijn voor mij het allerbelangrijkste. En Meester Woudenberg en nog aantal meesters en juffrouwen hebben dit van af de langere school zeker deel mee gegeven voor je rest van je leven.. en dat is zoals men opheden onbewust of bewust toch heb mee gekregen.. Vandaar dankjewel Aan jullie allen een dik van mij, al zijn ze nu al een mooie aan de hemel betekend niet dat men is vergeten, hoop dat de wereld daar boven wat beter is dan hier beneden.

En heb fijn gevoel dat meester Woudenberg al is hij er niet meer maar zeker voor mij genoemd moest worden.. van hem heb ik zeker vele goede dingen mee gekregen.. en laat mij niet uit het veld slaan.. met de woorden van meester Woudenberg.. jij mag er ook zijn en je kan alles bereiken als je, je schouders en wilskracht er maar onder zet, mag je worden wie je wilt zijn en ook worden wat je wil gaan doen… uhum… wat ik nu doe daar had ik eerste instantie nooit aangedacht maar zeker hard voor gewerkt en gestreden. En meester ik hou woord… tegenover u zelf, mijn woordenboek is nog steeds goedgevuld en blijft gevuld..

Ginette Berculo