Tijdens de jaarlijkse dodenherdenking op het dorpsplein in Nijkerkerveen heeft Hugo Doornhof maandagavond 4 mei een indrukwekkende en persoonlijke toespraak gehouden. Met een aangrijpend verhaal uit de lokale geschiedenis bracht hij de impact van de Tweede Wereldoorlog dichtbij voor jong en oud.
Doornhof nam de aanwezigen mee naar vrijdag 10 mei 1940, de dag waarop de oorlog uitbrak. Hij vertelde het verhaal van de toen 7-jarige Willy van Wessel, die die ochtend van haar vader te horen kreeg dat ze niet naar school hoefde omdat Nederland was binnengevallen. In plaats van een gewone schooldag moest zij met haar familie halsoverkop vluchten naar Putten. Haar vader, Willem van Wessel, sloot zich later aan bij het verzet en bood onderdak aan onderduikers, waaronder Engelse vliegers. Met gevaar voor eigen leven verzette hij zich tegen de bezetter.
Bijzonder was dat Willy van Wessel, haar broer Wim en kleindochters bij de herdenking aanwezig waren. Doornhof stond ook stil bij andere dorpsgenoten die de oorlog niet overleefden, onder wie Tijmen Doppenberg, die omkwam door geallieerd vuur, en Beert van de Akker en Klaas Bast. “We proberen ons voor te stellen wat dat voor hun families en het dorp heeft betekend,” aldus Doornhof.
In zijn toespraak benadrukte hij het belang van het levend houden van deze verhalen. Niet alleen de verhalen van verlies en verdriet, maar ook die van moed, trouw en vastberadenheid. “Dit is de dag om hun namen te laten klinken, ook voor jongere generaties,” zei hij. Volgens Doornhof ligt de kracht van herdenken in het blijven doorgeven van de lokale geschiedenis, onder meer via het monument en de jaarlijkse bijeenkomst op het plein.
De toespraak vormde een krachtig moment in de herdenking, die traditiegetrouw werd afgesloten met twee minuten stilte. “Niet vergeten: het Veense leed en verdriet. Maar ook: Veens lef en Veense vastberadenheid,” besloot Doornhof.
Tekst en Foto: Aalt Guliker.