Je zou begin september, tijdens een weddenschap, maar hebben voorspeld dat Hoevelaken de eerste zeven competitiewedstrijden zou winnen en daarmee een wedstrijd vóór het einde van de eerste periode de periodetitel zou pakken. Dan zou je zaterdag waarschijnlijk op een schild door het dorp zijn gedragen en door alle voetballiefhebbers met een rood-wit hart zijn toegejuicht en toegezongen.
Dergelijk taferelen waren er zaterdag niet te zien op de Hoevelakense dorpspleinen, maar het was wel een realiteit. In en tegen Renswoude won Hoevelaken alweer de zevende wedstrijd op rij, waarvan voor de vijfde keer met 2-1. SDO verloor op eigen veld onverwacht met 2-1 van TOV, waardoor Hoevelaken bij de eerste regionale periodekampioenen kon aansluiten.
In het verslag van vorige week werd al gesuggereerd, dat de Hoevelakense successen wellicht geen sprookje meer zijn, maar bittere realiteit. Desondanks haalde hoofdtrainer Jelmer Storm, voorafgaande aan de wedstrijd, een uitspraak van Jari Litmanen aan: “De eerste nederlaag komt steeds dichterbij.” Al werd dat in Renswoude nog voor minimaal één week uitgesteld. “Hoe het verder ook loopt, we mogen zeer tevreden zijn over de competitiestart”, sprak Jelmer.
In Renswoude stonden twee gelijkwaardige ploegen tegenover elkaar. Na een periode van aftasten volgende er een fase van heen en weer rennen. Met lange ballen en dieptepasses probeerden beide ploegen het zestienmetergebied van de tegenstander te bereiken, maar tot groot gevaar leidde dat vooralsnog niet. Pas na ruim een kwart wedstrijd kregen beide doelmannen het eerste serieuze werk te verrichten. Eerst kopte Joost van den Heuvel namens Hoevelaken de bal in de handen van de doelman. In de tegenaanval kreeg één van de voorwaartsen van Renswoude opvallend veel speelruimte, maar wist doelman Gijs Leebeek met een vuist de bal over het doel te werken.
Beide doelkansen waren het beginsignaal voor een open wedstrijd, die alle kanten op kon. Beide ploegen kregen mogelijkheden, waarbij een kopbal van Jesse van den Ham voor Hoevelaken de grootste was. Hij kopte echter over het doel.
Ook na de pauze was er geen sprake van een klassenverschil tussen beide ploegen, maar Hoevelaken kwam wel als eerste tot scoren. Bijna een kwartier na de hervatting plaatste Coen Bos vanuit een hoekschop de bal gevaarlijk voor het doel, waar Joost van den Heuvel klaar stond om de bal binnen te koppen. De vreugde was enorm en kort daarna leek Hoevelaken door te drukken. Eerst schoot Joeri van den Hoeven de bal hard in, maar een zeker lijkend doelpunt werd voorkomen door de sluitpost van Renswoude. Met een geweldige reactie hield hij de thuisploeg op de been. Kort daarna soleerde Jesse van den Ham door de defensie van Renswoude, kwam oog in oog met de doelman, maar die voorkwam opnieuw een zeker lijkende treffer.
Op driekwart wedstrijd gingen er bij Hoevelaken drie man naar de kant, voor zes frisse benen. Het bleken een gouden wissels, want één van die invallers, Dinand van den Bor, kon aan de linkerkant vrij oprukken, met een halfhoge voorzet als eindpass. Een andere invaller, Neal Kooij, was ter plaatse om de bal ‘zwevend’ in te koppen: 0-2.
De wedstrijd leek daarmee definitief gespeeld, totdat Renswoude vanuit het niets de aansluitingstreffer vond. Met een poeier in de bovenhoek werd de wedstrijd weer even spannend. Verder dan dat kwamen de gastheren echter niet en zo kon Hoevelaken voor de zevende wedstrijd op rij een overwinning bijschrijven. Met als kers op de taart een plek in de nacompetitie. Het Hoevelakense toetje is daarmee al in november geregeld.
Opstelling: Gijs Leebeek; Mees van den Bos, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong, Kristian Kerkhof; Jesse van den Ham (68. Barry de Winter); Siem Kooistra, Tein Schuiteman (78. Robin den Uijl), Roy de Jong (68. Neal Kooij), Joeri van den Hoeven (85. Etienne Louis), Coen Bos (68. Dinand van den Bor).
Scoreverloop: 57. Joost van den Heuvel 0-1, 72. Neal Kooij 0-2, 81. Renswoude 1-2.
Bron en Foto: Robert Kreuning