80 jaar vrijheid, dat is geen oude geschiedenis. 80 jaar vrijheid, dat is een nog jonge geschiedenis. Als de geschiedenis een boek is, dan staat dit op de vorige bladzijde: In 5 jaar tijd, van 1940 – 1945, werden 6 miljoen Joden vermoord… En hier, waar wij nu staan: de toren van de Grote Kerk werd kapot geschoten.
En wie de expositie in het Veense Hart heeft gezien: soldaat Beert van den Akker, afkomstig uit Nijkerkerveen, hij sneuvelde. En Tijmen Doppenberg, nog maar 11 jaar, hij speelde in een tuin aan de Schoolstraat en werd per abuis dodelijk getroffen door een Engels vliegtuig. En Klaas Bast, 16 jaar, hij werd hier in 1945 waarschijnlijk het laatste slachtoffer – ik weetnog dat mijn oude buurvrouw over haar broertje vertelde, en kleindochter Katja van Meurs deed er onlangs ontroerend verslag van in het tijdschrift Vrogger.
En wie kent niet de bunker aan de Weldammerlaan, nog in 1945 gebouwd, door krijgsgevangenen, dwangarbeiders, voor een nieuwe verdedigingslinie. Nee de geschiedenis van 80 jaar geleden is niet ver weg.
80 jaar geleden was mijn eigen vader nog maar een kleuter. Ze waren in Dordrecht, er was een bomaanval, zijn vader viel beschermend over hem heen en ze konden vluchten. Maar toen ze later langs die plek kwamen, was er juist op die plek een enorme krater geslagen. Waren ze later geweest, had het jongetje dat mijn vader zou worden, niet meer geleefd – en was ik er gewoonweg nooit geweest…
Als kleuter maakte hij ook mee dat hij even door een Duitse soldaat op de arm werd genomen, en toen weer op de grond gezet. Maar daarna sprong die soldaat in diep water, een zelfgewilde dood tegemoet.
Als de geschiedenis een boek is, dan zijn we toe aan een nieuw hoofdstuk. Het heeft de titel: De nieuwe oorlog… Of laat dat nieuwe hoofdstuk ánders mogen heten: De grote Vrede. De volledige reportage kun je hier bekijken.