Niet de demonstranten die in november en december het pand van Christenen voor Israël in Nijkerk hebben vernield en beklad, horen in het beklaagdenbankje, het is juist een medewerker van Christenen voor Israël die de grens heeft overschreden. Dat betoogden vijf verdachten die zich vrijdag 18 april voor de politierechter in Arnhem moesten verantwoorden. Zij zeggen te zijn  mishandeld door een klusjesman die aan het werk was voor het Israëlcentrum. En de politie zou hebben toegekeken.
Demonstranten van Christelijk Collectief demonstreerden in Nijkerk in november en december vorig jaar. Volgens hen is de organisatie Christenen voor Israël medeplichtig aan alles wat Israël doet in Gaza, de Westbank en Libanon. Op de muren van hun pand werden leuzen geschreven als ‘Christenen voor Genocide’ en ‘babymoordenaars’. Uiteindelijk pakte de politie vijf demonstranten op.
Buiten de rechtbank in Arnhem werd vrijdag opnieuw gedemonstreerd. En binnen zat de publiek tribune vol. Er was veel steun voor de vijf verdachten, die er geknakt bijzaten. Ze gaven aan alleen vreedzaam te demonstreren. Omroep Gelderland tekent op: “We wilden snel verwijderbare verf gebruiken. Per ongeluk is verkeerde verf aangeschaft. Nog steeds wel verwijderbaar. We hebben de extra kosten voor het schoonmaken ook meteen vergoed. Zo gek dat hier de nadruk op ligt en niet op de rest van wat er gebeurde.” Eén van de verdachten zegt nog steeds last te hebben van wat er rond de demonstraties gebeurd is. “Ik geloof in waarvoor ik demonstreer. Maar ik twijfel of ik nog wel kan demonstreren. Ik ben gebroken. Het verscheurt mij dat de wereld is zoals die is.” In de rechtszaal werden twee filmpjes afgespeeld die moeten laten zien hoe de zaak escaleerde. Het tweede filmpje is van 20 december, de tweede demonstratie: een man probeerde de demonstranten weg te duwen. Hij probeerde de verf af te pakken. Hij had papieren en spandoeken onder de arm. De man bleek een vrijwillige klusjesman van Christenen voor Israël te zijn. De verdachten werden nog boos op deze man. “Heftig om de beelden weer te zien. Ik heb veel gedemonstreerd maar dit nooit meegemaakt.”
Tussen de benen gegrepen
Rozemarijn zit in een rolstoel en is één van de verdachten. Een agent deed volgens haar niks toen iemand papier en lijm in haar gezicht duwde. “Ik vroeg waarom hij nu niks deed.” Rozemarijn werd wel opgepakt, deze man niet. “Hij greep daarna zelfs tussen mijn benen omdat ik daar volgens hem nog papier had.” Een andere vrouw was op het dak geklommen om een spandoek op te hangen. Zij werd gedwongen er af te gaan. “Ik heb doodsangsten uitgestaan. De politie wilde mij naar beneden laten zakken over een luifel. En dat medewerkers van Christenen voor Israël mij beneden zouden opvangen. Daar had ik geen vertrouwen in. Ik word er nog steeds wakker van.” De verdachten lichten uitgebreid toe waarom zij het belangrijk vinden dat mensen weten wat er door Israël gedaan wordt. “Wij staan voor de rechter, dat is bizar. Terwijl er aan de andere kant van de wereld een genocide gepleegd wordt. En Christenen voor Israël steunt het beleid van Israël. Steunt de misdaden tegen de menselijkheid.”