Elke week twee keer domineespost als flessenpost op deze site, op dinsdag en vrijdag: een Corona-briefwisseling van de twee Veense dominees Judith Visser en Leendert van der Sluijs. Hun vragen zouden zomaar ook uw/jouw vragen kunnen zijn. Hun antwoorden misschien eye-openers… Vandaag antwoordt ds. Judith Visser.
Ha Leendert!
Wat heb je weer een leuke brief geschreven, dank je wel. En wat een volzinnen! Ik vind het een kunst apart hoe jij woorden aan elkaar breit, zoals je het zelf noemt. Het doet me bijna denken aan het schrijven van de de theoloog Karl Barth. Als ik iets van hem lees gebruik ik steevast een aantal highlighters om hoofd- en bijzinnen van elkaar te onderscheiden.
En wat noem je een prachtig boek, de Hobbit van Tolkien. Dat is niet zomaar een boek om te lezen, dat is een wereld om in te verdwalen, prachtig! En wat fijn dat hij ook verder is gegaan en nog meer over deze wereld geschreven heeft, de Silmarillion (alhoewel ik dit ‘scheppingsverhaal’ wel iets taaier vond dan het vervolg) en als klap op de vuurpijl In de Ban van de Ring. Als ik deze verhalen lees heb ik ook altijd wat hersteltijd nodig, herken je dat? Dan heb ik het weer even nodig om te landen in mijn eigen dagelijkse leventje in deze gekke wereld.
Ik vond het wel een opluchting te lezen dat je me eigenlijk gewoon aan het testen was. Ik was al bang dat ik echt iets goed fout had gedaan. Maar eigenlijk dus juist niet, ik ben gewoon zomaar geslaagd voor jouw test! Heel fijn dat ik dit niet van te voren wist, want ik ben niet zo goed in testen, daar word ik een beetje faalangstig van en dan komt er helemaal niks van terecht. Maar zo fijn om te weten dat deze test goed gelukt is. Maar wat een interessante visie op een dominee heb jij! Iemand vierkant uitlachen doen we inderdaad niet, maar lachen wel toch? Een dag niet (schater)gelachen is een dag niet geleefd! Ik realiseer me dat ik soms wat te veel lach voor sommige mensen, maar het schijnt een gezonde bezigheid te zijn. Iets met het aanmaken van gelukshormonen dacht ik. Nou dat kunnen we wel gebruiken, zeker in deze tijd. Boos worden gebeurt me niet zo gek snel, maar het gebeurt wel… een dominee is toch ook maar een mens? Je kunt immers ook respectvol en begripvol boos worden op iemand. Dat klinkt wel een beetje ingewikkeld, maar volgens mij kunnen wij dat wel. En nee zeggen… dat doe ik toch weleens hoor… het gebeurt gewoon soms zomaar. Dan floept er ineens ‘nee!’ uit mijn mond als iemand mij iets vraagt. Ik denk dat je dan toch meer recht doet aan je ambt van domi-nee, anders hadden ze ons maar domi-ja moeten noemen.
Je stelt me een interessante vraag… moet je goed kunnen schrijven als dominee om goed te kunnen preken? En moeten je preken beeldend zijn en spannend zijn? Dat weet ik eigenlijk niet zo goed. Je moet vooral makkelijk kunnen praten als dominee, denk ik. Het is best vermoeiend voor de mensen in de kerk om te luisteren naar een dominee die zijn/haar preek helemaal voorleest. Maar als je makkelijk kunt vertellen over wat je allemaal ontdekt hebt bij een bepaalde Bijbeltekst dan luistert dat al een stuk makkelijker, of je daar nu veel beelden bij gebruikt of niet. En bovendien geloof ik zonder meer dat ook jij spannende avonturen te vertellen hebt. Misschien niet van kano’s in sluizen in Zweden, maar vast wel ander soort avonturen!
Wat betreft het boek dat je noemt ‘Concreet en beeldend preken’ die zou ik lekker in de kast laten staan. Ik heb eens het boek ‘Preaching for preachers’ gelezen van Martin Lloyd Jones. Ik heb het boek uitgelezen, want elk boek verdient het om uitgelezen te worden (een uitspraak van de grote Romano Guardini volgens mij), maar ik was er liever niet in begonnen. Dit soort geleerde boeken over preken zijn wel leuk voor de vakidioten, maar voor het volk in de kerk ga je er echt niet beter van preken. Dan blijkt toch telkens weer dat je beter je authenticiteit kunt ontdekken en cultiveren… Ach wat een idiote woorden allemaal, ik bedoel gewoon te zeggen dat je gewoon jezelf moet blijven en daarin mag vertrouwen op God dat Hij je de juiste woorden geeft om te (s)preken. Of denk jij dat het anders werkt?
Nou, mijn schrijfruimte is alweer bijna vol. Ik kijk uit naar antwoord, met avonturen!
Hartelijke collegiale groet,
Judith