Nijkerk stond deze week volop in het licht. In Appel gingen duizenden lampjes aan, in Hoevelaken raakte een ambtsketen zoek en op de Nijkerkse begraafplaats worden binnenkort lichtjes ontstoken. Het lijkt erop dat we in onze gemeente de donkere dagen niet alleen tegemoet treden, maar ze ook met vereende krachten proberen weg te jagen.
Neem nou de allereerste Appelse Winterfair. Wat begon als een aardig idee tijdens een bestuursvergadering van Buurtvereniging Appel-Driedorp, groeide zaterdag uit tot een ware volksverhuizing. Het terrein van De Ahof stroomde vanaf de opening vol. Auto’s, fietsen en vermoedelijk zelfs enkele verdwaalde rendieren zochten hun weg naar het winterse spektakel. De organisatie had op veel belangstelling gerekend, maar waarschijnlijk niet op half Nijkerk dat tegelijk besloot gezellig te komen doen. En gezellig wás het. Duizenden lichtjes, tientallen kraampjes, Dickensfiguren en een zestien meter lange sleebaan. Zelfs een rodeo-eland ontbrak niet. Want waarom zou je in Appel op een gewoon paard gaan zitten als je ook door een mechanische eland gelanceerd kunt worden? Het mooiste was misschien wel dat de buurtvereniging bewust koos voor standhouders uit de eigen omgeving. Zelfs belangstellenden uit Groningen en Noord-Holland werden vriendelijk buiten de deur gehouden. Appel voor de Appelers! Daar kunnen sommige politieke partijen nog een verkiezingsprogramma aan wijden. Maar achter al die gezelligheid schuilt iets veel mooiers: vrijwilligers die samen iets opbouwen. Geen dure evenementenbureaus, geen ingewikkelde beleidsnota’s, maar mensen die hun handen uit de mouwen steken. En zie het resultaat. Misschien moeten we het gemeentebestuur eens uitnodigen voor een ritje op die rodeo-eland. Gewoon om te ervaren hoe het voelt wanneer je alle kanten op wordt geslingerd.
Ook op de begraafplaatsen aan de Frieswijkstraat gaan binnenkort lichtjes branden. Op 22 december organiseert EABN samen met de gemeente de eerste Nijkerkse Lichtjesavond. Een initiatief dat wat mij betreft een blijvertje mag worden. Nabestaanden kunnen een lichtje plaatsen voor iemand die ze missen. Met koren, muzikanten van het Nijkerks Stedelijk Fanfarecorps en warme woorden krijgt verdriet even een plek in het licht. En wat een contrast met de paranormale sessie op begraafplaats Rusthof. Vier vrouwen, onder wie één uit Hoevelaken, werden deze week vrijgesproken van grafschennis. Zij probeerden met lichtgevende balletjes contact te leggen met overleden kinderen. Juridisch geen grafschennis, oordeelde de rechter. Maar dat iets volgens de wet mag, betekent nog niet dat het verstandig is. In Nijkerk kiezen we gelukkig voor een andere benadering: geen geesten oproepen, maar herinneringen koesteren. Dat lijkt me een aanzienlijk betere verbinding met het verleden.
Over verbinding gesproken: 238 Nijkerkers vulden een enquête over aardgasvrij wonen in. Meer dan de helft vreest de kosten. Begrijpelijk, want straks hebben we allemaal een warmtepomp, maar geen geld meer om de kerstverlichting aan te zetten. Misschien kunnen we tegen 2050 collectief rond de lichtjes van de Winterfair gaan zitten. In Hoevelaken beleefde kinderburgemeester Bram Verkerk zijn eerste politieke crisis toen zijn ambtsketen tijdens de Sinterklaasintocht verdween. Gelukkig bracht een Piet uitkomst. Was het in Den Haag maar zo eenvoudig: probleem in een koffertje, Piet erbij en iedereen weer tevreden. En terwijl bij Wonen bij de Toren het hoogste punt werd gevierd met friet, bewezen de jongeren van Hello You tijdens hun vijftienjarig jubileum dat je met wat oefening prachtige acrobatische kunsten kunt vertonen. Ook een nuttige vaardigheid voor bestuurders.
Toch blijven voor mij twee gebeurtenissen hangen: de Winterfair en de komende Lichtjesavond. De ene draait om samen plezier maken, de andere om samen verdriet dragen. Twee totaal verschillende bijeenkomsten, maar met dezelfde boodschap: een gemeenschap bestaat niet uit stenen, regels of beleidsplannen, maar uit mensen die naar elkaar omkijken. En daarvoor heb je geen paranormale gaven nodig. Alleen een beetje licht. En mensen die het willen aansteken. Tot volgende week.
Aalt.

















