Wat een week. Als er één onderwerp de afgelopen dagen de gesprekken in Nijkerk beheerste, dan was het wel de A28. Maandag ging de Hardenbergerbrug plotseling dicht nadat rond de pijlers zand en grind bleek te zijn weggespoeld. Uit voorzorg, en terecht natuurlijk, maar de gevolgen waren enorm. Nijkerk veranderde binnen de kortste keren in één grote omleidingsroute. Navigatiesystemen stuurden automobilisten over wegen waarvan sommigen het bestaan waarschijnlijk niet eens kenden. Files, sluipverkeer en lange wachttijden waren het gevolg. Alsof er nog niet genoeg verkeer op de weg stond, trokken dinsdagavond ook de boeren met een flinke colonne tractoren vanaf Arkerpoort door Nijkerk. In de stromende regen, want ook daarvan kregen we deze week meer dan genoeg. Woensdag rond middernacht kon de A28 gelukkig weer open. En toen het verkeer eindelijk weer kon doorrijden, ging het elders mis: eerst een zware botsing met een pijlwagen op de A1 en amper twee uur later botste diezelfde, inmiddels beschadigde pijlwagen op weg naar de berging met een vrachtwagen op de N30. Soms lijkt een week zijn eigen thema te kiezen.

Maar gelukkig eindigde die week een stuk zonniger dan hij begon. Letterlijk misschien niet voortdurend, maar qua sfeer absoluut. Zaterdag was ik op het terrein van Groot Hennekeler bij de derde editie van het Kokkeveld Festival. Wat mij betreft begint dat evenement inmiddels echt een vaste plek op de Nijkerkse kalender te verdienen. Wandelaars, wielrenners en gravelrijders gingen al vroeg op pad, terwijl het terrein zich daarna vulde met gezinnen, kinderen en bezoekers die vooral kwamen genieten. Nieuw waren de grasbaanraces, waarmee een prachtig stukje Nijkerkse wielerhistorie terugkeerde. In de jaren vijftig werd er al op gras gekoerst toen wedstrijden op de openbare weg niet mochten en zaterdag gebeurde dat opnieuw. Het bleek meteen een succes. Tel daarbij de Dikke Banden Race, foodtrucks, kinderactiviteiten, terrassen en muziek van onder anderen Tim van Leijenhorst en Thomas Berge op en je hebt eigenlijk precies wat zo’n festival nodig heeft. Mathilde Dusol omschreef het treffend: „Het is genieten van alle blije mensen.” Meer hoeft er eigenlijk niet over gezegd te worden.

Tussen alle drukte waren er deze week natuurlijk veel meer verhalen. Kyan Mulhuyzen werd Nederlands kampioen BMX Pumptrack, cultuurverbinder Margreet Koele bereikte de landelijke top tien voor de BNG Cultuurcoachprijs en Chantal en Merel van Prins Heerlijk haalden hun officiële horecadiploma’s. Museum Nijkerk liet ondertussen honderden kinderen kennismaken met ons lokale erfgoed en tijdens Open Monumentendag nam zelfs burgemeester Tinet de Jonge-Ruitenbeek jonge kinderen mee op pad tijdens de eerste Nika de Nijkerkkat Kattenwandeling. Er was ook verdriet. De 76-jarige wielrenner die maandagavond op de Zeedijk om het leven kwam en het overlijden van voormalig raadslid Harriët Horlings maakten diepe indruk. Harriët zette zich jarenlang met hart en ziel in voor Nijkerk. De woorden op haar rouwkaart zeggen misschien wel genoeg: ‘Ze leefde een leven in liefde. En dat deelde ze zo graag met iedereen.’

En zo ging een bewogen week van stilstaan naar weer vooruitgaan. Van verkeerschaos op de A28 naar kinderen die leerden over het verleden, sportieve prestaties, verdriet en uiteindelijk duizenden momenten van plezier op Kokkeveld. Misschien is dat wel het mooie van een lokale nieuwssite: het ene moment sta je bij een afgesloten snelweg, het volgende bij een feest, een sportprestatie of een verdrietige gebeurtenis. Alles komt voorbij. Maar na deze week blijft bij mij vooral het beeld van zaterdag hangen: een vol Kokkeveld, muziek op de achtergrond en heel veel blije gezichten. Een mooi einde van een week waarin Nijkerk soms letterlijk volledig vaststond. Tot volgende week.

Aalt.