Wie deze week het nieuws uit onze gemeente een beetje heeft gevolgd, moet haast wel tot de conclusie zijn gekomen dat we in een bijzondere samenleving wonen. We verzamelen veertig miljoen doppen voor het goede doel, eten ons vrijwillig een weg door een berg frikandellen en hebben bijna vijfhonderd leegstaande woningen terwijl woningzoekenden zich afvragen waar ze in hemelsnaam moeten wonen. Ondertussen wordt er volop gebouwd, gezongen, gespeeld en vergaderd. Nijkerk verveelt nooit.
Neem nou Tara Goorhuis, beter bekend als het Doppenmeisje. Tien jaar geleden begon ze als negenjarige met het verzamelen van metalen flessendoppen voor KiKa. Afgelopen zaterdag kwam er na veertig miljoen doppen, 750.000 kilo oud ijzer en ruim 33.000 euro een einde aan haar indrukwekkende actie. Twee vrachtwagens brachten de laatste lading naar de ijzerhandel in Putten. Probeer je eens voor te stellen hoeveel flesjes daarvoor zijn leeggedronken. Daar kun je een behoorlijk feestje mee bouwen. Tara kreeg ooit terecht een Kinderlintje voor haar inzet. Helaas dreigt de oude koeienschuur van haar oma, die als sorteercentrum diende, in te storten. Een vervangende gratis ruimte werd niet gevonden. Eigenlijk te gek voor woorden dat een actie die zoveel heeft opgeleverd uiteindelijk strandt op vier muren en een dak. Je zou bijna denken dat er ergens in onze gemeente nog wel een leegstaand pand te vinden moet zijn. Daar hebben we er volgens de laatste cijfers immers nogal wat van. Want jawel, maar liefst 497 woningen staan in Nijkerk leeg, waarvan 239 langer dan een jaar. De Lokale Partij wil weten of de gemeente daar met een leegstandsheffing iets aan kan doen. Wethouder Heutink heeft daar meer tijd voor nodig. In het tweede kwartaal van volgend jaar komt er antwoord. Tegen die tijd staan sommige woningen alweer bijna een jaar langer leeg. Misschien kunnen we er voorlopig doppen in opslaan.
Een heel andere inzamelingsactie verdient minstens zoveel aandacht. De vierjarige Daley strijdt tegen een zeldzame vorm van kanker. Samen met zijn ouders Samantha en Johan van Leeuwen en Bakkerij Ten Have werden de Dappere Daley-koekjes bedacht. Zes euro per pakje, waarvan drie euro rechtstreeks naar het Prinses Máxima Centrum gaat. Woensdag mocht Daley het eerste pakje overhandigen aan Radio 538-dj Tim Klijn. Inmiddels doen ook andere ondernemers mee. Er zijn vier verschillende koekjes, waarvan die met de Nijkerkse toren de favoriet van Daley is. En geef hem eens ongelijk. Een koekje met onze eigen toren smaakt natuurlijk beter dan eentje met de Dom van Utrecht. Het is een actie die je raakt. Want terwijl wij ons druk maken over vergunningen, parkeerplaatsen en andere dagelijkse beslommeringen, vecht een jongetje van vier tegen een levensbedreigende ziekte. Dan worden al die andere problemen ineens betrekkelijk. Ik hoop dat de koekjes straks niet aan te slepen zijn. En mocht iemand zich zorgen maken over de calorieën: die lopen we er later wel weer af.
Dat laatste advies had misschien ook van pas gekomen bij het Nijkerks kampioenschap frikandellen eten. Vrijdagavond werd sportcafé Watergoor omgetoverd tot het culinaire strijdtoneel van onze gemeente. Geen ingewikkelde gerechten met schuimpjes, eetbare bloemetjes of een druppeltje saus op een veel te groot bord. Nee, gewoon frikandellen. Zoveel mogelijk in een half uur. Teuno Hooijer kroonde zich tot kampioen door maar liefst veertieneneenhalve frikandel naar binnen te werken. Opmerkelijk genoeg waren dat er twee minder dan vorig jaar, toen hij tweede werd. Kennelijk is de concurrentie dit jaar minder hongerig geweest. Waar topsporters jarenlang trainen om een paar seconden sneller te worden, kun je in Nijkerk blijkbaar kampioen worden door iets minder te presteren dan vorig jaar. Ik ben vooral benieuwd wat er met die laatste halve frikandel is gebeurd. Was de tijd om, zat Teuno vol of wilde hij nog een beetje ruimte bewaren voor het avondeten? Hoe dan ook, de beker is binnen. En waarschijnlijk was de behoefte aan een frikandel speciaal voorlopig verdwenen.
Over eten gesproken: bij Curves Nijkerk werd met de Pink Ribbon Bingo maar liefst 8.265,36 euro opgehaald. Zestig vrouwen in roze en zwart zorgden voor een prachtige opbrengst. Bij De Veensche Kas in Nijkerkerveen worden ondertussen flessen, blikjes, sleutelhangers en kerstballen ingezet voor het Glazen Thuis. Ook Christian de Playbecker gaat weer verzoeknummers verzorgen. Als hij maar niet gevraagd wordt om veertieneneenhalve frikandel weg te werken tijdens zijn optreden. Op het Corlaer College pakken ze het weer heel anders aan. Leerlingen van Dice4Life spelen Dungeons & Dragons voor Villa Pardoes. Ze maken filmpjes voor YouTube en verkochten op het Fantasy Fest zelfgemaakte spullen, waaronder bijzondere zeepjes en miniaturen. Vooral mooi is dat deze expeditie jongeren die wat extra ondersteuning nodig hebben een plek biedt waar hun talenten tot bloei komen. Misschien moeten we sommige gemeentelijke vergaderingen ook eens met dobbelstenen afhandelen. Zes gooien betekent bouwen, één gooien betekent nog een onderzoek. Al vermoed ik dat er op het gemeentehuis opvallend vaak een één wordt gegooid.
Bij Intratuin aan Het Spaanse Leger liggen ondertussen uitbreidingsplannen op tafel. Eerst een grotere overkapping en later mogelijk extra magazijnruimte en horeca. Daarvoor zouden twee woningen moeten verdwijnen. Dat is toch bijzonder: aan de ene kant proberen we leegstaande woningen weer bewoond te krijgen, aan de andere kant overwegen we woningen te slopen om meer ruimte te maken voor tuinartikelen. Misschien kunnen we de toekomstige bewoners straks onderbrengen tussen de loungesets en kerstdecoraties. Ook bij DOTO in Nijkerkerveen werd een hoofdstuk afgesloten. Na bijna zestig jaar verdween het volleybal uit de vereniging. De recreanten waren met te weinig mensen overgebleven om nog fatsoenlijk te kunnen spelen. Soms werd het vijf tegen vier. Dat klinkt overigens nog altijd eerlijker dan sommige politieke debatten. De gymnastiekafdeling blijft gelukkig bestaan, maar de vertrouwde maandagavonden in De Baggelaar zijn verleden tijd.
Van Kommer Transport vierde het zeventigjarig bestaan met een indrukwekkende Scania S660, voorzien van zoveel lampen en accessoires dat je er vermoedelijk vanuit de ruimte nog iets van kunt zien. Ooit zat het bedrijf aan de Schoolstraat in Nijkerkerveen, waar nu het Veenerf ligt. Bij De Vogelvriend werd Ron van Zoeren gehuldigd voor vijftig jaar lidmaatschap en won Jan van Straaten senior de vogelshow. Vijftig jaar trouw aan een vereniging: tegenwoordig houden sommige mensen het nog geen vijftig dagen vol bij hun sportschool. De politie liet zich ook nadrukkelijk zien. Met twintig agenten werd Nijkerk gecontroleerd en in een schuur werd vijftien kilo zwaar illegaal vuurwerk aangetroffen. Een gevaarlijke vondst. Hopelijk blijft het bij deze inbeslagname en hoeven we rond de jaarwisseling niet opnieuw te lezen over de gevolgen van dit levensgevaarlijke spul. Aan de Schans opende wethouder Audrey Rohen een nieuwe speeltuin door zelf een wiebelende touwbrug te beklimmen. Een gewaagde onderneming, want politici begeven zich doorgaans liever niet op glad ijs of wankele constructies. De historische bunker krijgt ook een plek in het geheel. Mooi dat spelen en geschiedenis daar samenkomen.
Ondertussen kreeg een oud-medewerker van Best Bakery via de rechter ruim 16.000 euro toegewezen van Bakker Schuld. Een belangrijke overwinning. In de raadzaal leren scholieren tijdens het project Wegwijs hoe de democratie werkt. Misschien ontdekken zij straks hoe je besluiten kunt nemen zonder dat alles eerst drie keer onderzocht hoeft te worden. Ook cultureel viel er genoeg te beleven. Kunstenaar Bart Kamphuis laat tijdens het Atelierweekend zijn kleurrijke mensgrote beelden zien en in het centrum werd Woordkunst in Nijkerk geopend. Gedichten en verhalen verschijnen in etalages en ramen. Een mooi initiatief. Misschien kan iemand een gedicht schrijven over die 497 leegstaande woningen. Titel: ‘Hier woont niemand, maar we denken erover na.’
En dan was er zaterdagavond nog de lampionnenoptocht in Hoevelaken. Een prachtig schouwspel van kinderen met lichtjes, muziek en vrijwilligers die alles in goede banen leidden. Na afloop warme chocolademelk, terwijl in Manege Luxool de spannende finales van de Men Indoor werden verreden. Daar draait het uiteindelijk om: samen iets beleven en genieten van wat onze dorpen te bieden hebben. Want tussen alle politieke discussies, frikandellen en bouwplannen door zijn het vooral de mensen die onze gemeente bijzonder maken. Tara met haar miljoenen doppen, de leerlingen van Dice4Life en al die vrijwilligers die zich belangeloos inzetten. Maar deze week denk ik toch vooral aan Daley. Een jongetje van vier dat een strijd voert die geen enkel kind zou mogen voeren. Dus koop vooral die koekjes. En laat de frikandellen voor een keertje liggen. Dat lijkt me een uitstekend voornemen voor de komende week. Tot volgende week.
Aalt.