Het is weer zaterdag. Tijd om terug te blikken op het nieuws van de afgelopen week. En wie dacht dat we midden in de zomer rustig achterover konden leunen, kwam bedrogen uit. Boeren op de barricaden, hooibalen voor het gemeentehuis, Nijkerkse brandweerlieden naar Limburg, een enorme Lidl in Hoevelaken en ergens in Appel en Driedorp wordt ondertussen gewerkt aan een zonnebloem die straks waarschijnlijk boven de kerktoren uitsteekt.

De boeren lieten deze week in ieder geval luid en duidelijk van zich horen. Maandagavond verzamelden ze zich met trekkers op de Arkerpoort. Niet alleen de stikstofplannen van het kabinet moesten het ontgelden, ook Vreugdenhil kreeg bezoek. De boodschap: „We laten ons niet langer uitknijpen.” Hooibalen erbij, trekkers ervoor en daarna richting A28 voor een zichtbaarheidsactie. Al waren de boeren zelf iets minder goed zichtbaar: opvallend veel kentekenplaten waren afgeplakt. Een paar uur later bleek dat er nog wat hooibalen over waren. Die werden keurig voor de ingang van het Nijkerkse gemeentehuis gelegd, samen met pakken kuilgras. Ambtenaren die dinsdagochtend fris aan hun werkdag wilden beginnen, konden meteen weer omkeren. „Retteketet, kutkabinet”, stond er op een bord. Veel duidelijker kun je een politieke boodschap nauwelijks formuleren. Politie en Openbaar Ministerie zijn ondertussen wat minder gecharmeerd van de afgeplakte kentekens. Wie denkt daarmee anoniem te blijven, kan bedrogen uitkomen. Met dronebeelden, camera’s, sociale media en zelfs herkenning aan stickers, schade, banden en aanbouwdelen probeert de politie alsnog te achterhalen welke trekker bij wie hoort. Vreugdenhil reageerde een stuk diplomatieker en liet weten de zorgen van melkveehouders over de stikstofplannen te begrijpen. De blokkade leverde het bedrijf overigens nauwelijks hinder op.

En hoe mooi is dan het contrast met woensdag. Geen trekkers op de barricaden, maar honderden mensen op de fiets tijdens ‘Kijken bij de Boer’. Onder meer bij Boerderij Prinsenkamp van de familie Kok konden bezoekers zien hoe het er werkelijk aan toegaat op een modern agrarisch bedrijf. Melkkoeien, vleesvarkens, zonnepanelen en lokale producten: misschien bereik je met een open staldeur soms wel meer dan met een hooibaal. Ook onze brandweer bleef niet bepaald binnen de gemeentegrenzen. Nijkerkse brandweerlieden vertrokken met spoed naar Limburg om te helpen bij de enorme natuurbrand bij Venray. In het nauwelijks begaanbare gebied kregen de korpsen zelfs hulp van blushelikopters van Defensie. Een inzet waar we in Nijkerk best trots op mogen zijn. In Hoevelaken ligt ondertussen een plan voor een Lidl van maar liefst 2.000 vierkante meter op De Wiekslag. Bijna twee keer zo groot als de huidige winkel. Alleen is er één probleem: parkeren. Lidl wil de auto’s bovengronds, terwijl de ontwikkelaar de helft onder de grond wil stoppen. En dus gebeurt er voorlopig helemaal niets en verpaupert het huidige winkelcentrum verder. Soms blijken een paar parkeerplaatsen ingewikkelder dan het bouwen van een complete supermarkt. Daar weet Nijkerkerveen inmiddels alles van….

Dan nog iets luchtigers. In Appel en Driedorp is de strijd om de langste zonnebloem weer losgebarsten. Het record staat op 3,48 meter. Dat is geen zonnebloem meer, dat is onderhand een agrarische zendmast. Ook de kinderen van De Appelgaard doen mee. Ik ben benieuwd of iemand dit jaar de vier meter aantikt. Bij Nijkerk on Ice is intussen de voorzittershamer doorgegeven. Benedict Jansen stopt na zeven jaar en Wilbert van den Burg neemt het stokje over. Aan het einde van het jaar moet het Plein dus gewoon weer veranderen in een winterse ijsbaan. Maar eerst nog even genieten van de zomer.

Tot slot was er deze week nieuws waar geen kwinkslag bij past. Hans Stam is overleden, slechts 58 jaar oud. Ik kan het eerlijk gezegd nog steeds moeilijk bevatten. De laatste keer dat ik Hans zag, was bij Sparta Nijkerk tijdens de viering van het kampioenschap van VR1. Hij zat vanwege zijn hernia in een rolstoel, maar hij was er. Natuurlijk was hij er. En nu, slechts een paar maanden later, is hij er niet meer. Hans was bijna twintig jaar een van de drijvende krachten achter het meiden- en vrouwenvoetbal bij Sparta. Van een E14 die ooit met 21-0 verloor tot een vrouwenelftal dat promoveerde naar de Hoofdklasse. Van wedstrijdverslagen voor de lokale media tot de Leeuwinnencup. Hans bouwde, regelde, schreef, overtuigde en hielp. Altijd met dat ene doel: het vrouwenvoetbal verder brengen. Sparta was zijn tweede thuis. Dat hij de recente successen van VR1 nog heeft kunnen meemaken, voelt achteraf extra bijzonder. Zijn werk blijft zichtbaar op De Ebbenhorst. In de teams, in de speelsters en in de plek die het vrouwenvoetbal binnen de vereniging heeft gekregen. Sommige mensen laten na hun overlijden vooral herinneringen achter. Hans laat daarnaast iets achter wat hij zelf heeft helpen opbouwen. Misschien is dat wel het mooiste monument dat een clubman kan krijgen. Rust zacht, Hans.

Aalt.