Tijdens de 40 dagentijd exposeert kunstenaar Cees Otte in kerkgebouw De Eshof. Hij presenteert dan ook nieuw werk. Gevraagd naar zijn drijfveer als kunstenaar zegt hij: ,,Ik denk onderliggend protest. Protest tegen de ongelijkheid, ruwheid, lelijkheid. Tegen de manier waarop de mens met de schepping omgaat.”
Binnenstappen in het huis van Cees Otte laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Je betreedt het huis van een kunstenaar. In de hal staan metershoge schilderijen ingepakt, de kamer hangt vol met kunst, staat vol met objecten en bij de trap staat een doos vol met ingelijste doeken die hij al heeft uitgezocht voor de expositie in de Eshof. Op de eerste verdieping heeft hij een kamer ingedeeld als atelier, een andere kamer is ‘voorraadkamer’. Ook hier ademt alles kunst. Op de bovenste verdieping slaapt hij. Dat is een plek waar de kunst niet de boventoon voert, een plek waar hij even niet ‘aan hoeft te staan’. ,,Maar ja”, geeft hij ook zelf toe ,,het hoofd van een kunstenaar staat eigenlijk altijd aan.” Als Cees bijvoorbeeld door het raam naar de lucht kijkt, ziet hij dat het blauw bij de horizon net even wat lichter is dan de rest. Daar moet iets oker bij, denkt hij dan. ,,Ik vertaal de wereld om me heen in vormen en kleuren”, zegt Cees.
Ds. Ellie Boot vroeg hem om met een expositie mee te werken aan de festiviteiten rond 50jaar Eshof. De keuze viel al snel op de 40 dagentijd. Cees laat meteen een 3D-object zien vol met lijdensattributen: een houten kruis, een haan, dobbelstenen, spijkers en een spies meteen spons. Cees: ,,Eigenlijk heb ik een hekel aan kruisen. Voor mij is het toch vooral een martelwerktuig waar mensen op geëxecuteerd werden. Als ik op kringlopen kruisen tegenkom, haal ik de crucifixen er vaak af. Bij één 3D-object heb ik van de kruisen bommenwerpers gemaakt om aan te geven dat wij mensen er hier op aarde een potje van maken. God heeft ons een mooie aarde gegeven, maar kijk wat wij mensen ermee doen.”
Klik hier voor het volledige artikel.
Foto: Ben de Graaf