De Oekraïense Svitlana Shmyhlova (42) woont inmiddels drie jaar in Nijkerk. Toen haar buurvrouw op het Oekraïne Park vol enthousiasme vertelde dat ze had meegedaan met Buddy to Buddy, schreef Svitlana zich ook in. Ze was zelfs zó enthousiast om een Nederlander te leren kennen, dat ze zich vier keer inschreef. “Toen pas drong tot me door dat er met rondes wordt gewerkt. “Ik moest gewoon even geduld hebben” lacht ze. Ook zocht de Nijkerkse Annegré van Voornveld (40) uit Nijkerk naar een manier om een positief geluid te laten horen. Na het zien van posters met ‘AZC weg ermee’, wilde zij vluchtelingen juist laten weten dat ze wél welkom zijn. Ze was heel nieuwsgierig om iemand uit een andere cultuur te ontmoeten.
Naar elkaar op zoek
Terwijl iedereen elkaar al had gevonden, liepen zij constant rondjes achter elkaar aan tijdens het matchingsdiner, de avond waarop nieuwe buddy’s elkaar voor het eerst ontmoeten. Ze schoven bij elkaar aan tafel, en de klik was er meteen. Er was eigenlijk maar één ding waar Svitlana in het begin mee worstelde: de voornaam van haar buddy. Hoewel Svitlana bij een golfclub werkt en al veel Nederlandse namen kent, zorgde dit in het begin voor wat onzekerheid. “Ik hoopte echt dat ik haar naam goed zou onthouden!”
Lekker wandelen, lekker babberlen
In de afgelopen twee maanden hebben de vrouwen niet stilgezeten. Thuiszitten was er niet bij; Svitlana zocht namelijk bewust een actieve buddy om leuke dingen mee te doen naast haar drukke werk- en gezinsleven. Hun eerste avondwandeling smaakte direct naar meer. “Lekker wandelen, lekker babbelen,” vertelde Svitlana enthousiast. De ontmoetingen daarna waren minstens zo actief: van een verrassingsbezoek op de golfbaan tot fanatieke avonden Uno Flip in het buddycafé. Naast al deze gezelligheid, vinden de vrouwen ook ruimte voor mooie gesprekken. Zoals over hoe het is om als vluchteling je bedrijf, je familie en je huis achter te moeten laten.
Cultuurverschillen en de Nederlandse agenda
Het contact brengt ook grappige cultuurverschillen aan het licht. Svitlana verbaast zich over de Nederlandse nuchterheid in de zorg: waar je in Oekraïne direct een waslijst aan zware medicijnen krijgt, volstaat hier vaak één paracetamol. “Er wordt vanuit gegaan dat je lichaam zelf kan genezen, dat vind ik erg mooi.” Ook in de opvoeding vindt ze Nederlanders veel makkelijker dan de vaak strenge en bezorgde Oekraïense ouders. Andersom kijkt de Nijkerkse Annegré met bewondering naar Svitlana’s mooie tradities en terugkerende momenten in het gezin, zoals spelletjes op woensdag en taart bakken op donderdag. Zo maakt ze bewust tijd voor qualitytime met haar partner en kinderen. Svitlana was erg onder de indruk van de, zoals zij het noemt, ‘dikke agenda’ van Annegré. “In Oekraïne heeft bijna niemand een agenda. Afspraken met vrienden? Die onthoud je gewoon!”
Samen naar een feestje
Wat begon als een nieuwsgierigheid, voelt nu eigenlijk al als een prille vriendschap. Svitlana vindt het bewonderingswaardig hoe trouw Annegré op alles reageert. “Ik vergeet zelf wel eens te reageren op een berichtje, maar zij vergeet mij nooit.” Die warmte is volledig wederzijds. Nijkerkse Annegré is diep onder de indruk van hoe goed Svitlana de taal al spreekt en nam haar onlangs al mee naar de feestelijke opening van haar nieuwe bakkerij. Dit buddytraject voelt voor beiden dan ook totaal niet als een verplichting, maar de momenten samen zijn juist pure ontspanning. Annegré sluit af: “Ik heb haar ook uitgenodigd voor een feestje. Ze voelt inmidels echt als een vriendin.”

Tekst: Joni Reiche
Foto’s & Video: Aus al Haddad & Joni Reiche