Eén van de meest markante en gezichtsbepalende gebouwen in Nijkerk is het Particulier Gereformeerd Burgerweeshuis aan de Vetkamp. De pestepidemie van 1635-1636 zorgde voor vele slachtoffers onder de bevolking. Heer Wouter van Hennekeler en zijn echtgenote Elisabeth Schouten doneerden een bedrag van 4000 gulden om een begin te maken met het opzetten van het eerste weeshuis in 1637, waar we in een eerdere editie van Dit is Nijkerk al over vertelden.
‘Alleen kinderen beneden de tien jaar oud, behoorende tot de Gereformeerde Gemeente, die als hunne ouders te Nijkerk geboren zijn, aanspraak hebben om in het gesticht te worden opgenomen, gevoed, gekleed, onderwezen en op het genot van eenig geldelijk uitzet bij het verlaten van het huis’, stond er in de statuten van het weeshuis geschreven. De statuten werden echter veranderd toen er vanuit Maria Elbert Nijland in 1853 een verzoek kwam om haar drie jongste zusjes van 5,7, en 9 jaar op te laten nemen. Haar vader Johannes Nijland was altijd een gerespecteerd apotheker geweest en liet tien kinderen achter. Hij was alleen niet in Nijkerk geboren en in eerste instantie wezen de bestuurders het verzoek af. Eén van de redenen was de nieuwe cholera-epidemie die Nijkerk teisterde. In de tijd die volgde kwamen er echter nieuwe regenten in het bestuur en één van de eerste handelingen was de statutenwijziging, waardoor kinderen die in Nijkerk geboren waren of van wie tenminste één ouder in Nijkerk geboren was ook opgenomen konden worden. Hierdoor groeide ook het aantal wezen.
Lees de rest van het artikel op Stadnijkerk.nl
Foto Henk Potze