Wat…, als…? Het is een vraag die in de sportwereld met regelmaat terugkomt. Wat was er gebeurd, als Jesse van den Ham in de aftellende seconden oog in oog met de doelman de bal wel langs de sluitpost had gekregen? Dan was Hoevelaken met een zwaarbevochten overwinning van het veld gestapt. En wellicht met iets teveel van het goede. Want de mogelijkheid om Hoevelaken op 0-1 te zetten was, buiten de strafschop halverwege de eerste helft, de enige open kans voor Hoevelaken in de hele wedstrijd. Voor het eerst in lange tijd stapte Hoevelaken weer eens met een ‘dubbel blank’ van het veld. Het was alweer het derde gelijke spel op rij.

Hoofdtrainer Jelmer Storm was direct na de wedstrijd duidelijk in zijn analyse. Net als de vele meegereisde supporters zag hij Hoevelaken de eerste twintig minuten weggespeeld worden. “Maar daarna pakten we het heel goed op. Wanneer je dit duel vergelijkt met onze thuiswedstrijd tegen Soest, waarin we totaal niets hadden in te brengen, wat zijn we dan in een paar maanden tijd enorm gegroeid.”

Zoals gezegd, Soest begon zeer goed aan de wedstrijd en liet Hoevelaken alle hoeken van het veld zien. Het leek wachten op een eerste treffer van de gastheren en daarvoor kregen ze ook drie zeer serieuze mogelijkheden. Gelukkig voor Hoevelaken gingen bij drie schoten de ballen voorlangs.

Na dit openingsoffensief kreeg Hoevelaken in hun eerste serieuze aanvallende poging plotseling een strafschop toegewezen van de zeer warrig fluitende arbiter van dienst. Aanvoerder Pascal de Jong, in de thuiswedstrijd tegen Eemnes nog soeverein vanaf de strafschopstip, zag de bal via de onderkant van de lat weer terug het veld inkomen. Ook nu kun je je de vraag stellen: Wat…, als…? 

Hoe dan ook, na deze gemiste strafschop ging Hoevelaken niet bij de pakken neer zitten en wist het, met heel hard werken – Duco van den Heuvel sprak na afloop van een intense wedstrijd – er met SO Soest een echte wedstrijd van te maken. Overigens, en dat is al van veel meer wedstrijden dit seizoen gezegd, zonder dat het leidde tot grote open kansen. 

De tweede helft mag eveneens als een onderhoudende wedstrijd worden beschreven. Aanvallend was Soest lang de bovenliggende partij, maar afgezien van een goede redding bij een vrije schop en het oppakken van de bal bij een slap schotje, hoefde doelman Dani van de Pol zijn handschoenen nauwelijks vies te maken. Hoevelaken kwam pas in de laatste tien minuten met enige regelmaat in het Soester strafschopgebied, maar Etienne Louis kopte uit een voorzet de bal over en bij andere mogelijkheden handelde Hoevelaken niet snel genoeg. Kortom, gescoord werd er niet, maar bloedeloos was het zeker ook niet. “Van de laatste elf wedstrijden hebben we er maar één verloren”, zei Jelmer Storm na afloop met trots. Pas op 28 februari 2026 weten we of die ongeslagen lijn zich doorzet. Dan komt Olympia op bezoek, waarvan in Hilversum onterecht met 1-0 werd verloren.

Opstelling: Dani van de Pol; Duco van den Heuvel, Joost van den Heuvel, Pascal de Jong, Wester Schuiteman; Siem Kooistra, Robin Elverding, Barry de Winter; Jesse van den Ham, Joeri van den Hoeven (82. Etienne Louis), Neal Kooij (75. Dinand van den Bor).

Bron en Foto: Robert Kreuning