Nog geen tien seconden actie, daar kan ze soms uren voor in de bergen staan. Voor sportfotografe Mathilde Dusol uit Nijkerk is dat de realiteit van de Paralympische Spelen. Ze keerde onlangs terug uit Italië, waar ze ruim anderhalve week werkte tijdens de Winterspelen in opdracht van onder meer ANP Events. Het waren haar zesde Winterspelen en haar dertiende Paralympics. „Je hebt maar een paar seconden, het gaat supersnel,” zegt ze. „Maar juist dat maakt het werk zo mooi.”
Wie niet bij de finish wil staan, moet vroeg op pad. Fotobriefings beginnen vaak al om zeven uur ’s ochtends en alleen met de juiste toestemming mag je langs de piste fotograferen. Vervolgens is het met ski’s, camera en lenzen de berg op, vaak al een uur voor de start. Eenmaal op positie begint het wachten, soms wel vijf uur lang, in zon, kou of wind. Op steile stukken staan fotografen met stijgijzers voor extra grip. En dan, zonder waarschuwing, verschijnt ineens de sporter waarvoor je gekomen bent. „Je hebt twee à drie seconden, dus je moet continu scherp blijven.”
Juist die spanning en onzekerheid maken het werk intensief. Wedstrijden kunnen door het weer zomaar verschuiven en keuzes voor een fotopositie blijven altijd een gok. Toch blijft Dusol enthousiast, mede door de sfeer onder collega’s van over de hele wereld. Opvallend is dat ze haar werk combineert met een baan als mondhygiënist in Nijkerk. „Dat geeft een goede basis,” zegt ze. „Maar ik vind het vooral mooi om met mensen bezig te zijn. Sport is dynamisch en elke foto vertelt een verhaal.”
Lees het volledige artikel op destadnijkerk.nl.