Wie de afgelopen week het nieuws uit Nijkerkerveen heeft gevolgd, voelt dat er iets schuurt. Natuurlijk gebeurt er van alles in en rond de gemeente Nijkerk. Er worden bijeenkomsten georganiseerd, optochten voorbereid en politieke debatten ingepland. Maar in Nijkerkerveen zelf overheerst één onderwerp alles: de naderende sluiting van de supermarkt aan de Van Noortstraat. Met de nieuwste informatie wordt het beeld alleen maar pregnanter.

De rekensom van de parkeerplaats

De gemeente Nijkerk houdt vast aan de geldende parkeernorm voor supermarkten. Op papier is dat begrijpelijk. Regels zorgen voor duidelijkheid en gelijke behandeling. Tegelijkertijd wringt het in de praktijk van een dorpskern als Nijkerkerveen. De Van den Tweelgroep wil nog steeds een Albert Heijn realiseren in het voormalige pand van Van den Brandhof aan de Van Dijkhuizenstraat, aan de rand van het dorp. Hun plan gaat uit van 55 parkeerplaatsen. De gemeente verlangt er 72. Volgens betrokkenen was het project financieel al krap, maar wijlen Gerard van den Tweel wilde dat de supermarkt er kwam voor Nijkerkerveen.  Met 72 parkeerplekken blijven er te weinig vierkante meters over om een volwaardige supermarkt rendabel te exploiteren. Daarmee dreigt de parkeernorm, bedoeld om goede voorzieningen te ondersteunen, in dit geval juist een blokkade te vormen. Niemand pleit voor het loslaten van regels. Maar de vraag die steeds nadrukkelijker klinkt in het dorp is of hier ruimte is voor maatwerk. Zeker in een kern waar veel inwoners lopend of op de fiets boodschappen doen en waar de schaal wezenlijk anders is dan in een stedelijke omgeving.

De herinnering aan Gerard

Voor veel Veenders krijgt de discussie een persoonlijke lading. Sommigen herinneren zich nog goed hoe van den Tweel destijds trots de omwonenden te woord stond tijdens de inloopbijeenkomst na de aankoop van het pand. Daar sprak een ondernemer die zichtbaar geloofde in de toekomst van Nijkerkerveen. Juist daarom klinkt nu de oproep of de gemeente niet een klein beetje kan meebewegen. Niet om regels te negeren, maar om de leefbaarheid van het dorp centraal te stellen.

Ondertussen tikt de klok

Terwijl de discussie voortduurt, nadert de realiteit snel. Op zaterdag 28 maart sluit de huidige supermarkt definitief. Daarmee komt een einde aan 22 jaar ondernemerschap van Wichman en Trudy Worst. De gevolgen zijn concreet. Ouderen verliezen hun vertrouwde loopje naar de winkel. Het dorp verliest een belangrijke ontmoetingsplek. En medewerkers verliezen hun baan. Dat laatste verdient misschien nog wel meer aandacht dan het krijgt. Wie de winkel de afgelopen dagen binnenliep, kon het zien. Daar zat Janny. Drieëndertig jaar werkte zij in de supermarkt in Nijkerkerveen. Drieëndertig jaar vaste klanten, begroetingen en korte gesprekken bij de kassa. En nu verliest zij haar baan. Ik zag haar zitten. Het verdriet was zichtbaar en oprecht. Geen grote woorden, maar het stille besef dat een heel hoofdstuk wordt afgesloten. Beleid wordt vaak besproken in termen van vierkante meters en parkeernormen. Maar uiteindelijk gaat het ook over mensen. Over medewerkers die jarenlang het gezicht van de winkel waren. Over dorpsgenoten die elkaar daar ontmoetten. Over Janny. Wat een feestje zou het zijn als zij in de nieuwe winkel aan de bak mag.

Het dorp staat niet stil, maar voelt de druk

Tegelijkertijd draait het maatschappelijke leven gewoon door. Het Buurtteam Nijkerkerveen organiseert op 24 februari in ’t Veense Hart een informatieavond over woningisolatie. Dat soort initiatieven laat zien hoe betrokken inwoners zijn bij de toekomst van hun dorp en hun woningen. Ook breder in de gemeente is er volop beweging. In de Campenbuurt wordt na jaren van werkzaamheden toegewerkt naar de oplevering van de grootschalige herinrichting en netverzwaring. Vrijwilligers en verenigingen blijven activiteiten organiseren, van benefietconcerten tot koorprojecten voor mensen met geheugenproblemen. De verkiezingsperiode komt op gang met een voorbereidingsmarkt in het gemeentehuis en een debatavond over Oostelijk Nijkerk. Die dynamiek onderstreept iets belangrijks. De gemeenschap is actief en betrokken. Juist daarom komt het verdwijnen van een basisvoorziening zo hard aan.

Politiek in beweging

Met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht komt ook de politiek in beweging. Het CDA heeft schriftelijke vragen gesteld over de maar niet van de grond komende supermarkt. De Lokale Partij benoemt voorzieningen in de kleine kernen nadrukkelijk in haar programma. Buurtvereniging Luxool en Stichting Slichtenhorst organiseren een debat waarbij inwoners rechtstreeks met politieke partijen in gesprek kunnen. Dat zijn waardevolle stappen. Tegelijkertijd leeft bij veel inwoners de vraag waarom de urgentie niet eerder zo voelbaar was, terwijl de discussie over een nieuwe supermarkt al jaren speelt.

De bestuurlijke vraag

De gemeente kan terecht zeggen dat zij de parkeernorm volgt. Dat is feitelijk juist. Maar de wezenlijke vraag die nu boven de markt hangt is of er in uitzonderlijke situaties ruimte is voor maatwerk. Niet om regels willekeurig opzij te zetten, maar om de bedoeling van beleid overeind te houden: vitale en leefbare kernen. Als de supermarkt straks sluit, Janny haar werkplek verlaat en ouderen afhankelijk worden van vervoer naar omliggende plaatsen, dan zal de discussie in het dorp niet meer gaan over parkeernormen. Dan gaat het over de vraag of dit voorkomen had kunnen worden. Nijkerkerveen is geen dorp dat stilzit. Het is een gemeenschap met betrokken inwoners, actieve vrijwilligers en ondernemers die willen investeren. Juist daarom komt de komende leegte aan de Van Noortstraat zo hard binnen. Misschien is de kern van de discussie wel eenvoudiger dan alle rapporten en normen doen vermoeden. Durven we in Nijkerkerveen te kijken naar wat nodig is voor het dorp zelf. Of laten we het dorp vastlopen tussen parkeervakken en procedures. Het antwoord op die vraag wordt de komende tijd beslissend voor de toekomst van de voorzieningen in Nijkerkerveen. Tot volgende week.

Aalt.