Het lokale nieuws van de afgelopen week laat zich lezen als een mozaïek van waarschuwingen, afscheid, plannen en kleine momenten die samen iets groters vertellen. Over wie we zijn als gemeenschap – en hoe kwetsbaar, maar ook veerkrachtig die gemeenschap kan zijn.

De waarschuwing van buurtvereniging Appel Driedorp kwam niet uit de lucht vallen. Babbeltrucs, nepagenten en zogenaamd ‘veiligstellen’ van sieraden: het klinkt inmiddels bijna als een vast onderdeel van het nieuws, maar dat maakt het niet minder ernstig. Integendeel. Juist ouderen en mensen die alleen thuis zijn, worden doelwit. In Nijkerkerveen werden afgelopen weekend nog verdachte personen gezien rond de Zonnehof. Dat dit soort praktijken blijven terugkeren, onderstreept hoe belangrijk het is om alert te zijn, maar vooral ook om naar elkaar om te zien. Even aanbellen bij de buurvrouw, elkaar waarschuwen in de appgroep, en – hoe on-Hollands ook – 112 bellen als het niet pluis voelt. Dat mag.

Dat gevoel van veiligheid staat ook onder druk aan de Van Oldenbarneveltstraat, waar bewoners al langere tijd te maken hebben met vandalisme en autobranden. Wat begint met ‘jongerenoverlast’ kan ongemerkt uitgroeien tot een situatie waarin mensen ’s avonds liever niet meer alleen naar buiten gaan. Als dat punt bereikt is, is het tijd voor de instanties om niet alleen te luisteren, maar zichtbaar in te grijpen.

Tegelijkertijd laat de gemeente zien dat zij ook investeert in preventie en perspectief. De gesprekken met voetbalverenigingen over ondermijning zijn daarvan een voorbeeld. Criminele verleiding komt niet altijd in een donkere steeg, maar gewoon via een appje. Sportclubs, scholen en gemeente kunnen dit niet alleen; weerbaarheid vraagt samenwerking.

Die samenwerking zagen we deze week ook bij Niewark. Een plek waar vakmanschap, technologie en ontwikkeling samenkomen, en waar mensen letterlijk nieuwe kansen krijgen. De naam – ‘nieuwe ark’ – is mooi gekozen. Het bezoek van Burgemeester de Jonge en Wethouder Broekman was meer dan een beleefdheidsronde; het was een erkenning van het belang van dit soort initiatieven voor de sociale en economische toekomst van Nijkerk.

Aan de andere kant van het spectrum staan de plannen voor Urban Sports in Veenrijck. Skaten, bmx, 3×3 basketbal, boulderen – niet iedereen zal het meteen begrijpen, maar voor veel jongeren is dit precies de ruimte die ze zoeken. Belangrijk is dat de gemeente nadrukkelijk inzet op inclusie en toegankelijkheid. Dat sport en bewegen niet alleen voor de snelle, sterke of luidruchtige groep is, maar voor iedereen. Dat is winst die verder reikt dan een sportveld.

Tussen al die beleidsstukken en plannen door zijn het vaak de kleine, menselijke verhalen die blijven hangen. Zoals Tonnie Kas uit Nijkerkerveen, die deze week haar zestigste verjaardag vierde. Met een versierde tuin, een kooravond als afleidingsmanoeuvre en een flinke dosis liefde van familie en vrienden. Na jaren van zorgen voor anderen werd zij zelf eens in het zonnetje gezet. Soms is dat alles wat nodig is om te laten zien dat iemand ertoe doet. Ook waardering was er bij dansschool Badabounce, waar Innerwheel Nijkerk een cheque van 250 euro overhandigde voor de jongste dansers. Geen wereldbedrag, maar wel een gebaar dat zegt: we zien jullie, en we geloven in wat jullie doen. Zulke momenten bouwen gemeenschapszin, stil en zonder grote woorden.

Afscheid nemen hoort daar helaas ook bij. De familie Steltenpool doet dat binnenkort in hun slagerij in Hoevelaken. Wat begon als een kleine dorpsslagerij in 1988 groeide uit tot een begrip. Generaties klanten, vaste praatjes aan de toonbank, en altijd kwaliteit. Met de komst van een nieuwe eigenaar sluit een hoofdstuk, maar verdwijnt het verhaal gelukkig niet. En dan zijn er de grote afscheidsverhalen. Het overlijden van Carl Haarnack, pleitbezorger van de Surinaamse geschiedenis, en van prof. dr. W.J. op ’t Hof, theoloog en predikant, markeren het einde van levens die in stilte en met overtuiging zijn geleefd. Beiden lieten sporen na – in boeken, bibliotheken, gemeenten en mensen – die niet zomaar verdwijnen.

Misschien is dat wel de kern van deze week. Tussen zorgen over veiligheid, discussies in de raad en plannen voor de toekomst, blijven het de mensen die kleur geven aan onze gemeente. De vrijwilligers, de ondernemers, de jarigen, de doeners en de denkers. Nijkerk, Hoevelaken en Nijkerkerveen zijn geen optelsom van dossiers, maar een gemeenschap in beweging. Soms schuurt het, soms schuift het, maar altijd is er die stille oproep: blijf kijken naar elkaar. Tot volgende week.

Aalt.