Soms zegt een week meer over een samenleving dan duizend beleidsnota’s. De afgelopen dagen in Nijkerk en omgeving waren daar een treffend voorbeeld van. Tussen politieke debatten, verdrietig nieuws en zelfs een inbraak door, viel vooral één ding op: de enorme bereidheid van mensen om voor elkaar in actie te komen.

Neem de 538 Ochtendrun afgelopen zaterdag in het Olympisch Stadion. Radio-dj Tim Klijn uit ons eigen Nijkerk en zijn team haalden met hun actie voor het Prinses Máxima Centrum een indrukwekkend bedrag op van ruim 2,1 miljoen euro. Een gigantisch bedrag, maar achter dat totaalbedrag schuilen talloze persoonlijke verhalen. Eén daarvan komt gewoon uit onze eigen regio. Sanne Sprunken-Guliker uit Nijkerk stond aan de start van de run. Niet zomaar als deelnemer, maar met een verhaal dat recht binnenkomt.

Een jaar geleden stond haar leven plotseling stil toen haar zoontje Loek van anderhalf jaar kanker bleek te hebben. In dat jaar heeft zij van dichtbij ervaren hoe belangrijk het werk van het Prinses Máxima Centrum is voor kinderen en hun families. Haar collega’s besloten haar stilletjes te verrassen. Ze zamelden geld in, regelden startbewijzen voor de run en maakten er een gezamenlijke actie van. Niet alleen om mee te doen, maar vooral om iets terug te doen. Uiteindelijk haalde Sanne ruim 15.000 euro op. Dat is een prachtig bedrag, maar misschien nog wel belangrijker is de gedachte erachter: de hoop dat er ooit een dag komt waarop geen enkel gezin meer zo’n bericht hoeft te krijgen.

Ook op een andere plek werd deze week duidelijk hoe sterk mensen voor elkaar kunnen zijn wanneer het erop aankomt. De moeder van Ruben, een speler van Veensche Boys 13-2, kreeg te horen dat haar kanker is teruggekeerd en niet meer te behandelen is. Een boodschap die geen enkele ouder zou mogen krijgen. Haar grootste wens was nog één keer naar Curaçao te gaan met haar zoon en haar zussen. Niet zomaar een reis, maar een plek vol herinneringen. Het was de plek waar zij en haar partner Hendry voor het laatst samen gelukkig waren op vakantie, vlak voordat hij plotseling overleed. Ruben heeft zijn vader daardoor nauwelijks gekend.

Vrienden en familie kwamen direct in actie. Er werd geld ingezameld om die reis mogelijk te maken. Zo’n 10.000 euro was nodig. En soms gebeuren er gelukkig ook gewoon mooie dingen. De reis is inmiddels werkelijkheid geworden. Op dit moment maken ze samen herinneringen op Curaçao. Herinneringen die voor Ruben een leven lang van waarde zullen zijn. Juist dat soort verhalen laat zien wat een gemeenschap kan zijn.

Natuurlijk gebeurde er deze week nog veel meer. Ondernemers en politici gingen met elkaar in debat over de toekomst van Nijkerk, over verkeer, woningbouw en windenergie. In Nijkerkerveen verscheen een spandoek dat laat zien hoe gevoelig sommige politieke besluiten nog altijd liggen. En bij cadeauwinkel Klein Lokaal werd ingebroken, waarbij een ravage werd achtergelaten. Maar zelfs daar was de reactie van de omgeving veelzeggend: mensen die meteen kwamen helpen opruimen, een burgemeester die een brief en chocolade stuurt.

Misschien zit daar wel de echte kracht van een gemeenschap. Niet in grote woorden of verkiezingsprogramma’s, maar in kleine daden van betrokkenheid. In collega’s die een actie opzetten. In vrienden die een laatste wens mogelijk maken. In mensen die na een inbraak gewoon even komen helpen. Als er één conclusie te trekken valt uit deze week, dan is het deze: uiteindelijk zijn het niet de gebouwen, de plannen of de politieke discussies die een stad maken. Het zijn de mensen. En gelukkig hebben we daar in Nijkerk nog altijd heel veel van. Tot Volgende week.

Aalt.