Soms zegt een week meer over een gemeenschap dan een dik beleidsstuk ooit kan doen. Afgelopen dagen in Nijkerk, Hoevelaken en Nijkerkerveen waren daar een mooi voorbeeld van. Het ging over sport, cultuur, politiek, bouwen aan de toekomst en vooral: over mensen die zich inzetten voor elkaar.
In sporthal Watergoor werden zaterdagavond de beste lotenverkopers van K.V. Sparta Nijkerk in het zonnetje gezet. Geen groot gebaar, maar wel een tekenend moment. Met een opbrengst van ruim 3.500 euro voor de Grote Clubactie laat Sparta zien hoe verenigingen jaar in jaar uit hun schouders zetten onder het clubleven. Medailles, cadeautjes en trotse gezichten: soms is waardering net zo belangrijk als het bedrag zelf.
Dat gevoel van gemeenschap liep als een rode draad door de viering van twintig jaar dansschool Badabounce. Wat begon met 33 leden en een onzekere start groeide uit tot een dansfamilie van 346 leden in Nijkerk en Putten. Het verhaal van Jantina en Jarno Klompenhouwer is er een van doorzetten, verhuizen, opnieuw beginnen en toch altijd blijven vasthouden aan dat ene uitgangspunt: iedereen moet zich gezien voelen. Van wijkcentrum Corlaer tot De Dansfabriek, van eenvoudige eindshows tot het podium van De Flint – en van dansende vijfjarigen tot docenten die zelf zijn opgegroeid binnen de school. Het is een jubileum dat niet draait om glitter, maar om verbondenheid. Dat zelfs de bijna 84-jarige ‘Badabounce-oma’ nog kostuums vermaakt, zegt eigenlijk alles.
Ook op politiek vlak was het een week van profileren en vooruitkijken. Voor Ons presenteerde een kandidatenlijst die met acht vrouwen op tien kandidaten landelijk opvalt. Maar belangrijker dan de cijfers is de boodschap: vertegenwoordiging van de hele samenleving, uit alle kernen en leeftijden. PRO21 deed hetzelfde met de aftrap van de campagne en een programma dat inzet op samen, open en dichtbij. Twee partijen, verschillende invalshoeken, maar met één overeenkomst: de gemeenteraadsverkiezingen komen voelbaar dichterbij. Die politieke keuzes raken ondertussen steeds concreter de leefomgeving. De bouw bij Wonen bij de Toren is gestart en Sint Jozef werkt toe naar herontwikkeling, terwijl de gemeenteraad instemde met Blekkerserf als nieuw evenemententerrein. Het is een besluit dat vooral is ingegeven door het ontbreken van alternatieven, maar wel met oog voor sociale veiligheid, participatie en verantwoord omgaan met gemeenschapsgeld. Tegelijkertijd zorgde de ontwikkeling van het Euretco/EK-terrein in Hoevelaken voor vragen: wonen of werken, verwachtingen en realiteit blijken soms lastig te verenigen.
Niet alles gaat over grote plannen. Soms zit het nieuws in kleine, menselijke momenten. Zoals het afscheid van huisarts Hans van Daalen, die na 34 jaar op ludieke wijze werd uitgezwaaid. Of het briljanten huwelijk van Hannie en Goos Terschegget, met herinneringen aan judo, politiek en een gewaagde zeiltocht over de Atlantische Oceaan. En Wim van Rijn, die zijn negentigste verjaardag viert, na jarenlange inzet voor Concordia. Het zijn verhalen die laten zien hoe rijk een gemeenschap is aan mensen die vaak bescheiden op de achtergrond blijven. Er was ook ruimte voor trots. Tom van de Veen uit Nijkerk plaatste zich met Team NL voor het WK patisserie in Lyon. Met oranje supporters, eetbare kunstwerken en een vierde plaats op wereldniveau zette hij Nederland en Nijkerk stevig op de kaart. Net als biljarter Hans Burgwal, die zich kampioen van de districtsfinale bandstoten mocht noemen.
Natuurlijk waren er ook praktische kwesties: vragen over brandweervoertuigen, graffiti op Watergoor, het brandalarm dat loos bleek, discussies over nachtopenstelling van cafés tijdens het WK en de aankondiging dat de grond bij De Baggelaar waarschijnlijk voor onderwijs wordt gereserveerd. En intussen draait de samenleving door: de Voedselbank kreeg een nieuwe voorzitter en bestuurslid, de asielopvang aan De Beurtschipper laat zien dat rust en meedoen hand in hand kunnen gaan, en Trekkertrek Nijkerkerveen kijkt alweer uit naar april.
En dan is er zondag Gluren bij de Buren, wanneer huiskamers veranderen in podia. Misschien wel het mooiste symbool van deze week: cultuur achter de voordeur, ontmoeting zonder drempels en samen genieten van wat dichtbij is. Het was zo’n week waarin duidelijk werd dat Nijkerk meer is dan losse berichten. Het is een mozaïek van inzet, ambitie en verbondenheid. En precies dát maakt het de moeite waard om er elke week weer bij stil te staan. Tot volgende week.
Aalt.